ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ

May 18, 2018

ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေသးရဲ႕လား

လြန္ခဲ့သည့္ စေနေန႔ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔က ဒီဗီြဘီ ဒီဗိတ္ အစီအစဥ္တခုတြင္ ပါဝင္ေဆြးေႏြးခြင့္ရခဲ့သည္။ ေခါင္းစဥ္က “ဖဲြ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး ျဖစ္ႏိုင္ေသးရဲ႕လား” ျဖစ္သည္။ အဓိကေဆြးေႏြးသူ ၄ ေယာက္မွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွ အမိ်ဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မတီဝင္ ဦးေအာင္သိန္း၊ ေသနဂၤမဟာဗ်ဴဟာေလ့လာေရးမွ ေဒါက္တာႏိုင္ေဆြဦး၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏိုင္ငံေရးပါတီ ၄ ခု ကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္လာသူ ေဒၚဒဲြဘူႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသံုးသပ္သူ ေဆာင္းပါးရွင္ ရဲထြန္း(သီေပါ) အေနျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မိမိတဦးတည္း အျမင္ကို ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒီဗီြဘီ ဒီဗိတ္သည္ အပတ္စဥ္ စေနေန႔တိုင္း ႐ိုက္ကူးတင္ဆက္သည့္ အစီအစဥ္တခု ျဖစ္ၿပီး၊ လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာ သေဘာကဲြလဲြခြင့္ရိွျခင္းကို လက္ခံလာတတ္ေစရန္ ရည္ရြယ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ အစီအစဥ္တြင္ ပင္တိုင္ပါဝင္ေဆြးေႏြးသူ ၄ ဦးသည္ အျမင္ တထပ္တည္း တူခ်င္မွတူမည္ ျဖစ္သလုိ ေဆြးေႏြးျငင္းခံုရင္းျဖင့္ အေျဖတခု ရွာေပးႏိုင္ရန္လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ မရိွပါေပ။ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မိမိ၏ အျမင္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆုိခြင့္ရခဲ့ေသာ္လည္း အခိ်န္တိုအတြင္း ျပည့္စံုစြာ ေျပာခြင့္မရသည့္အတြက္ ေဆာင္းပါးတေစာင္ ေရး၍ ျပန္လည္တင္ျပလိုပါသည္။ အေျခခံဥပေဒကို မည္သူေတြက ျပင္ဆင္လိုေနသနည္း ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ေတြ႔က်င့္သံုးလာသည္မွာ ၇ ႏွစ္ေက်ာ္ ရွိလာသည့္ ယေန႔အခိ်န္တြင္ မည္သူေတြက ျပင္ခ်င္ေနတာလဲဟု ေမးလာလၽွင္ အားလံုးကဟု ေျဖရလိမ့္မည္။ ဘာကို ျပင္ခ်င္တာလဲ ေမးလၽွင္ေတာ့ အေျဖက တူညီၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။ မိမိတို႔၏ မတူညီေသာ ရပ္တည္မႈမ်ားအလိုက္ အမိ်ဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသာမက ျပည္ေထာင္စုၾကံံ့ခိုင္ဖံြ႔ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ အျခားေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကပါ ျပင္ဆင္ခ်င္ၾကသည္ကို ပထမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ သက္တမ္းအတြင္းက ေတြ႔ျမင္ခဲ့ၾကရသည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရလၽွင္ တပ္မေတာ္ကလည္း ျပင္ဆင္လိုသည့္ အပိုဒ္မ်ား ရိွေနႏိုင္ပါသည္။ ထိုစဥ္က ျပင္ပတြင္ ႀကိဳတင္ညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘဲ လႊတ္ေတာ္တြင္းတြင္ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး သက္သက္ကိုသာ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကေလရာ၊  အခ်ိဳ႕ေသာအခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း အေရးပါသည့္ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားကို မျပင္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ထင္ရွားလာသည့္ အခ်က္တခုမွာ ႏိုင္ငံႏွင့္ ႏိုင္ငံသား အားလံုး၏ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားျဖစ္သည္ဟု သေဘာတူညီၾကေသာ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းေရးသည္ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ အေျခခံ အေၾကာင္းအခ်က္ ျဖစ္လာေနျခင္းပင္။ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကမာၻတြင္ အရွည္ၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ကို တုိက္ေနရသည့္ ႏိုင္ငံတခုအေနျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း စည္းလုံးညီညြတ္၍ စီးပြားေရး ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ကာ အင္အားေတာင့္တင္းခိုင္မာသည့္ ႏိုင္ငံတခု ျဖစ္လာရန္ကိစၥမွာ ထင္သာျမင္သာ အေရးႀကီး ကိစၥရပ္ႀကီး ျဖစ္ေနပါသည္။ ဤကိစၥကား တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအဝင္ တမ်ိဳးသားလံုး၏ ဘံုအက်ိဳးစီးပြား ျဖစ္သည္မွာ ထင္ရွားသည္။ အေျခခံဥပေဒကို ဤသို႔ ျပင္ဆင္ေပးလိုက္လၽွင္ ျပည္တြင္း လက္နက္ကုိင္ပဋိပကၡ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းကာ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမည္- ျပည္ေထာင္စုၿပိဳကဲြေရး အႏၲရာယ္လည္း မရိွႏိႈင္ေတာ့- ဆုိသည့္ အာမခံခ်က္ရိွေစမည့္ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔မ်ားက ခဲြထြက္ေရးကို မေတာင္းဆုိေတာ့ဘဲ အေျခခံဥပေဒကို ဖက္ဒရယ္ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ ပီျပင္ေစရန္သာ လိုလားေနၾကေသာေၾကာင့္ ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံတြင္ အဆိုပါကိစၥကို ေဆြးေႏြးေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးသည္ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရး၊ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔ႏွင့္ ေခါင္းႏွင့္ ပန္းပမာ ခဲြမရ ျဖစ္လာရေလေတာ့သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရလၽွင္ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးသည္ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္း၍ မၿပိဳကဲြေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ျဖစ္တည္လာေရး ဆုိေသာ ပစ္မွတ္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီဗီြဘီ ဒီဗိတ္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥမဟုတ္ဘဲ အျခားေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ဖဲြ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး မလုပ္ႏိုင္ဘူးလားဟု အေမးတခု ရိွလာပါသည္။ စာေရးသူ၏အျမင္တြင္ ထုိသို႔ေသာကိစၥသည္ လက္ေတြ႔တြင္ ထင္သာျမင္သာ ဘံုအက်ိဳးစီးပြား ျပႆနာမဟုတ္သျဖင့္ ဆိုင္းထား၍ ရႏိုင္သည့္ကိစၥ ျဖစ္ေလရာ စီးပြားေရးဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း ျပႆနာ စသည္တို႔ျဖင့္ အလုပ္မ်ားေနေသာ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရအေနျဖင့္ အာ႐ံုစိုက္ႏိုင္လိမ့္မည္ မထင္ပါ။ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး အဓိက Stakeholder တဦး ျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္ကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္မသက္ဆိုင္ေသာ တျခားျပင္ဆင္ခ်က္ကို စိတ္ဝင္စားလိမ့္မည္ မထင္ပါ။ ပင္ဆင္ရန္ ခက္ခဲသည့္ အေျခခံဥပေဒေလာ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၏ အခန္း (၁၂) ပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားအရ၊ ျပင္ဆင္ခ်က္တရပ္သည္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုး၏ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံပါမွ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေလရာ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ပလပ္စ္ဝမ္း (၇၅+၁) ဟု ေျပာေလ့ရိွပါ သည္။ အဓိပၸာယ္မွာ ျပင္ဆင္ခ်က္တရပ္ကို အေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္အားလံုး (၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း) ႏွင့္ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ တေယာက္ ေထာက္ခံပါမွ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္ ဆိုသည့္ အဓိပၸာယ္ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္လာရန္မွာ လက္ေတြ႔တြင္ အလြန္ခက္ခဲပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ အေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ မည္သည့္အခါမၽွ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္း ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အျပည့္မရိွေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပသည့္အခ်ိန္ကပင္လၽွင္ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း ၃၃၀ အျပည့္ မက်င္းပႏိုင္ခဲ့ျခင္း၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာ လစ္လပ္ျခင္းႏွင့္ ေနရာအားလံုးတြင္ တပါတီထဲက အႏိုင္ရရိွထားျခင္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ ေထာက္ခံမဲ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အျပည့္ရရိွရန္ပင္ မလြယ္ပါ။ အျခားတဖက္တြင္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ ခြင့္ႏွင့္ ပ်က္ကြက္သူမွလဲြ၍ အခ်ိန္ျပည့္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရိွေနပါသည္။ ထို႔ျပင္ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္အားလံုးကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မွ အခိ်န္မေရြး ခန္႔အပ္ျခင္း၊ လူစားလဲလွယ္ျခင္း စသည္တို႔ကို ျပဳလုပ္ခြင့္ရိွသည့္ျပင္ အေရးႀကီးသည့္ လႊတ္ေတာ္တြင္း မဲခဲြဆံုးျဖတ္မႈမ်ားကို ေထာက္ခံရန္ သို႔မဟုတ္ ကန္႔ကြက္ရန္ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ရိွပါသည္။ ထုိသို႔ေသာ အခ်က္မ်ားကို ေထာက္ျပ၍ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒသည္ ျပင္ဆင္ရန္ အခက္ခဲဆံုးဥပေဒဟု ေျပာဆုိေလ့ရိွၾကပါသည္။ က်ေနာ့္အျမင္မွာ ထုိသို႔ မဟုတ္ပါ။ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္တရပ္ကို ျဖစ္ေစ၊ အေရးႀကီးေသာ ဥပေဒတရပ္ကို ျဖစ္ေစ အတည္ျပဳႏိုင္ရန္ လံုေလာက္ေသာ ေထာက္ခံမဲ မရရိွ၍ မျပတ္မသား ေသာင္မတင္ေရမက် ျဖစ္ေနလ်ွင္ လႊတ္ေတာ္တြင္း အမတ္ေနရာ ရရိွထားေသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအၾကား လႊတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းၾကရစျမဲ ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား အခ်င္းခ်င္းညိႇႏိႈင္းမႈကို မည္သည့္ႏိုင္ငံတြင္မၽွ ပိတ္ပင္မထားပါေခ်။ လႊတ္ေတာ္တြင္း မဲေပးစဥ္တြင္ အႏိုင္အထက္ျပဳ မဲေပးေစျခင္းကိုသာ ဥပေဒျဖင့္ တားျမစ္ထားပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ ထုိသို႔ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈရသြားၿပီး ေထာက္ခံမဲ အလံုအေလာက္ ရရိွသြားပါက ဥပေဒျပဳရန္ လမ္းပြင့္သြားသည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္း ထိုအတိုင္းပင္။ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးကိစၥတြင္ အႏိုင္ရ အန္အယ္လ္ဒီ အမတ္မ်ားက ပါတီ၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း မဲေပးၾကမည္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကလည္း တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း မဲေပးၾကမည္မွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလဲြ ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ အန္အယ္လ္ဒီ ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တုိ႔ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ သေဘာတူညီ နားလည္မႈရရိွထားၿပီးပါက အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ လိုအပ္သည့္ အေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အေရအတြက္မွာ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ျဖစ္သည္။ လိုအပ္သည့္ က်န္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ေသခ်ာေပါက္ ေထာက္ခံမည္ျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းႏိုင္လၽွင္ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ရန္ လိုအပ္သည့္ ေထာက္ခံမဲမွာ ၅၁ ရာခိုင္ႏႈႏ္း + ၁ သာဟု ဆုိႏိုင္ေလသည္။ အဆုိပါ + ၁ သည္ လႊတ္ေတာ္တြင္းတြင္မရိွဘဲ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာမဲကို တလံုးတခဲထဲ အာမခံႏိုင္ေသာ + ၁ ျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္ထားသင့္သည္။ အထက္ပါ က်ေနာ့္အျမင္ကို ရွင္းျပသည့္အခါ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပရိွ အဆိုပါ + ၁ ကို လက္ခံလာေအာင္ ေဆြးေႏြးရန္မွာ ခက္ခဲမွာ ျဖစ္သည့္အတြက္ သိပ္စိတ္ဝင္စားမႈ မရိွလွေခ်။ ၎တို႔၏အျမင္မွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို သမၼတက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခန္႔ထားရျခင္း မဟုတ္ဘဲ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ ခန္႔ထားရေသာေၾကာင့္ အျခားေသာ ျပည္ေထာင္စုအဖဲြ႔အစည္းဝင္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ ဝန္ႀကီးမ်ားအေပၚ ၾသဇာေညာင္းသကဲ့သို႔ ၾသဇာေညာင္းမည္ မဟုတ္ဟု ဆုိၾကေလသည္။ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီအဖဲြ႔ဝင္ ၁၁ ေယာက္တြင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ၾသဇာေညာင္းသူ ၆ ေယာက္ ပါဝင္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက ၾသဇာေညာင္းသူ ၅ ေယာက္သာ ပါဝင္သျဖင့္ ခန္႔ထားမည့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မွာ လက္ရိွတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ၾသဇာေညာင္းသူသာ ျဖစ္ဖို႔မ်ားပါသည္။ ထုိသို႔ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အစဥ္အဆက္မွာ အရပ္သားသမၼတ၏ ၾသဇာေညာင္းသူ ျဖစ္ရန္မလြယ္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ထိုသို႔ေျပာဆိုသူတို႔သည္ အေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၃၄၂ ၏ အားနည္းခ်က္ကို မျမင္ၾကေခ်။ ထိုပုဒ္မသည္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒတြင္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ခန္႔ထားေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ တခုတည္းေသာ ပုဒ္မျဖစ္ကာ ေအာက္ပါအတိုင္း ဆုိသည္။ ၃၄၂ ။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ အဆိုျပဳ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို ခန္႔အပ္တာဝန္ေပးရမည္။ (တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ကြယ္လြန္(သို႔မဟုတ္) ႏုတ္ထြက္ (သို႔မဟုတ္) အနားယူသြားသည့္အခါ ဒုတိယတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီိးခ်ဳပ္သည္ အလိုအေလ်ာက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ရမည္ဟု မျပ႒ာန္းခဲ့ျခင္းကို က်ေနာ္က အေကာင္းျမင္သည္။) ပုဒ္မ ၃၄၂ ျပ႒ာန္းခ်က္က ထိုသို႔ ဆုိထားျခင္းေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ မရိွသည့္ အေျခအေနဟု နားလည္ရေပမည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီအဖဲြ႔သည္ ၁၀ ဦးသာ ရိွေပလိမ့္မည္။ စံုဂဏန္း ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အသစ္ ေရြးခ်ယ္ရာတြင္ ေထာက္ခံႏွင့္ ကန္႔ကြက္ တူညီေနပါလၽွင္ မည္သို႔ ဆံုးျဖတ္မည္နည္း။ တဖန္ ကာကြယ္ဦးစီိးခ်ဳပ္၏ အသက္ ၆၀ ျပည့္သြား၍ သက္တမ္းတိုးလၽွင္ အခိ်န္မည္မၽွႏွင့္ အႀကိမ္မည္မၽွ တိုးႏိုင္သနည္း၊ မည္သူက ဆံုးျဖတ္မည္နည္း စသည္တို႔မွာ အေျခခံဥပေဒတြင္ မပါရိွေခ်။ ထုိ႔ျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အထြတ္အထိပ္ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ေသာ သမၼတ အပါအဝင္ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရအဖဲြ႔ဝင္ ဝန္ႀကီးမ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုအဖဲြ႔အစည္းဝင္မ်ား၊ ႏို္င္ငံေတာ္တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တရားသူႀကီးမ်ားကို ပုဒ္မ ၇၁(က) ပါ ျပစ္မႈ ၅ ရပ္အနက္ တရပ္ရပ္ကို က်ဴးလြန္လၽွင္ စြပ္စဲြျပစ္တင္ႏိုင္ေသာ္လည္း တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္လၽွင္ မည္သုိ႔ အေရးယူႏိုင္ပံုကို အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပ႒ာန္းမထားေခ်။ သို႔ျဖစ္ေလရာ အဆုိပါျပႆနာကို အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္လံုၿခံဳေရးေကာင္စီဥပေဒ သို႔မဟုတ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ခန္႔ထားေရး ဥပေဒ ဆိုသည္မ်ိဳး ျပ႒ာန္း၍ တိတိက်က် ျဖစ္ေစသင့္သည္။ ထိုသုိ႔ေသာ ဥပေဒျပ႒ာန္းၾကသည့္အခါ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ႐ုတ္တရက္ ကြယ္လြန္ (သို႔မဟုတ္) ႏုတ္ထြက္ (သို႔မဟုတ္) အနားယူသြားေသာအခါ က်န္ရိွေသာ ကာလံုအဖဲြ႔ဝင္မ်ား၏ အဆုိျပဳ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ဟု ရွင္းလင္းစြာ ျပ႒ာန္းႏိုင္သလို၊ ေထာက္ခံမဲႏွင့္ ကန္႔ကြက္မဲ တူညီေနေသာကိစၥမ်ိဳးတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အဆံုးအျဖတ္မဲ ထပ္မံေပးျခင္းျဖင့္ အတည္ျပဳႏိုင္၊ ပယ္ခ်ႏိုင္သည္ဟု ျပ႒ာန္းႏိုင္ပါသည္။ ထုိသို႔ ျပ႒ာန္းႏိုင္ခဲ့လၽွင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အသစ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေထာက္ခံခ်က္မပါဘဲ ျဖစ္မလာႏိုင္ပါေခ်။ ထုိသို႔ေသာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတတို႔၏ ဆက္ဆံေရး- တနည္းအားျဖင့္ဆုိလၽွင္ အရပ္ဘက္-စစ္ဘက္ ဆက္ဆံေရးမွာ ပိုမိုေခ်ာေမြ႔ေကာင္းမြန္လာမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံ့အေရးကိစၥမ်ား တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးရာတြင္ ပိုမိုေျပျပစ္လာဖြယ္ ရွိပါသည္။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကဲ့သို႔ေသာ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည့္ ျပႆနာမ်ားကိုလည္း ေျပေျပလည္လည္ ညိႇႏိႈင္းႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆုိလၽွင္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေရးတြင္ အရပ္ဘက္-စစ္ဘက္ အျမင္မ်ား လြန္စြာကဲြျပားျခားနားေနျခင္းမ်ိဳး မရိွႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ လုပ္ရကိုင္ရ ပိုမိုေခ်ာေမြ႔ပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ႏိုင္ငံႏွင့္ ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးအတြက္ ျပင္ဆင္ရန္ ခက္ခဲလွေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔လည္း မေသခ်ာ၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး မၿပိဳကြဲႏိုင္ေတာ့ ဆိုသည့္ အာမခံခ်က္မ်ားလည္း မရိွေသးဘဲ၊ တနည္းအားျဖင့္ဆုိလၽွင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲ၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေဆြးေႏြး အေျဖရွာေရးလမ္းေၾကာင္းကို လက္ခံရန္ပင္လၽွင္ အလြန္ခက္ခဲစြာ ေျပာဆုိေနရေသာ အေျခအေနမ်ိဳးတြင္ အစုိးရကေရာ၊ တပ္မေတာ္ကပါ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေပးလိမ့္မည္ဟု သိပ္မထင္ပါေခ်။ အနာဂတ္ကာလတြင္ ျဖစ္လာမည္ဟု ယံုၾကည္ေသာ္လည္း အခ်ိန္တိုအတြင္း မေမၽွာ္လင့္ႏိုင္ေပ။ ရဲထြန္း (သီေပါ)
4 years Ago

June 30, 2015

၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံုုျပင္ဆင္ေရး ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား ဆႏၵျပ

ရန္ကုုန္ၿမဳိ႔ သိမ္ႀကီးေစ်းေရွ႕မွာ ညေန ၃ နာရီခြဲေက်ာ္က စတင္လိုုက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ ျပင္ဆင္ေရး ဆႏၵျပမႈဟာ ရဲအတားအဆီးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ညေန ၄ နာရီေက်ာ္မွာ ၿမဳိ႔ေတာ္ခန္းမေရွ႕ကို ေရာက္ရွိၿပီး ဆႏၵျပ ေဟာေျပာမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဇြန္လ ၃၀ ရက္ေန႔ ေန႔လယ္ပိုင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သိမ္ႀကီးေစ်းေရွ႕ ကုန္းေက်ာ္တံတားအနီးမွာ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္အေျခခံဥပေဒကို ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပခဲ့ပါတယ္။ ဆႏၵျပပဲြမွာ ျပည္သူ႔ဆႏၵႏွင့္အညီ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲက စစ္သား ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အလိုမရွိ စတဲ့ စာတမ္းပါ ပိုစတာမ်ားကို ခ်ိတ္ဆဲြၿပီး ေဟာေျပာဆႏၵျပခဲ့ပါတယ္။    
6 years Ago

သိမ္ႀကီးေစ်းေရွ႕တြင္ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံုကို ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပ (ဓာတ္ပံု)

ဒီေန႔ ဇြန္လ ၃၀ ရက္ေန႔ ေန႔လယ္ပိုင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သိမ္ႀကီးေစ်းေရွ႕ ကုန္းေက်ာ္တံတားအနီးမွာ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္အေျခခံဥပေဒကို ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပခဲ့ပါတယ္။ ဆႏၵျပပဲြမွာ ျပည္သူ႔ဆႏၵႏွင့္အညီ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲက ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း တပ္မေတာ္သား အမတ္မ်ား အလိုမရွိ စတဲ့ စာတမ္းပါ ပိုစတာမ်ားကို ခ်ိတ္ဆဲြၿပီး ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။
6 years Ago
More News
Up