အင္ဒိုနီး႐ွား ကေလးအိမ္ အလုပ္သမားေလးမ်ားကို အခြင့္အလမ္းေပးအပ္

ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ့ခ်ဳပ္ရဲ့ ခန့္မွန္းခ်က္အရ အိမ္အလုပ္သမားေတြအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ ေနၾကရျပီး တခါတရံ အနၱရာယ္႐ွိတဲ့ ေက်းကၽြန္လို အေျခအေနမ်ိုးေတြနဲ့ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတဲ့ ကေလးသူငယ္ေပါင္း ကမၻာတ၀ွမ္းမွာ ၁၀ သန္းေက်ာ္႐ွိတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ၇၀ ရာခိုင္နႈန္း၀န္းက်င္ေလာက္က မိန္းကေလးငယ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ့ခ်ဳပ္ကေတာ့ ကေလးသူငယ္ေတြကို အိမ္အလုပ္သမားအျဖစ္ ေစခိုင္းတာကို ရပ္ဆိုင္းၾကဖို့ ေတာင္းဆို ထားပါတယ္။ အင္ဒိုနီး႐ွားမွာေတာ့ အန္ဂ်ီအိုတခုက ကေလးေတြကို အခြင့္အေရး ေပးအပ္ဖို့ ၾကိုးစား ေနပါတယ္။ ၇ တန္းနဲ့ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့ရျပီး အိမ္အလုပ္သမားအျဖစ္ စအလုပ္လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ ၁၅ နွစ္ပဲ ႐ွိေသးတဲ့ အနိစ္ရက “က်မအေဖက ေလျဖတ္ထားတယ္ေလ။ ဆရာ၀န္ လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက က်မကို သူ့အိမ္မွာ အလုပ္လုပ္ဖို့ လူတေယာက္ လိုေနတယ္လို့ ေျပာခဲ့တယ္။ က်မ အလုပ္လုပ္ဖို့ ဆံုး ျဖတ္လိုက္တာ အဲဒါေၾကာင့္ပါ” လုိ့ ေျပာပါတယ္။ ပထမအလုပ္မွာတုန္းက တေန့ ၁၇ နာရီ အလုပ္လုပ္ရတယ္လို့ အနိစ္ရက ေျပာပါတယ္။ “မနက္ဆို က်မ ၅ နာရီက စျပီး အလုပ္လုပ္ရတယ္႐ွင့္။ မိသားစုအတြက္ ေဖ်ာ္ရည္ ေဖ်ာ္၊ ခ်က္ျပုတ္ ေပးရတယ္။ အိမ္မွာ ႐ွိတဲ့ အဖြားကို လည္း နွိပ္ေပးရပါတယ္။ ေနာက္ျပီး တံျမက္စည္းလွဲ၊ ၾကမ္းတိုက္၊ အ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ မီးပူတိုက္ေပါ့႐ွင္။ ည ၁၀ နာရီမွာ အလုပ္ျပီးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ သူတို့က တျခားအလုပ္ လုပ္ခိုင္းတာမ်ိုးလည္း ႐ွိပါတယ္။” သူက ၂ ပတ္ပဲ လုပ္ျခဲ့ပီး အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၅ ေဒၚလာ ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပညာမယ္မယ္ရရ မ႐ွိခဲ့ေတာ့ သူအေနနဲ့ အိမ္ေစအလုပ္မ်ိုးကိုပဲ ႐ွာလို့ ရနိုင္တာပါ။ ေနာက္အလုပ္တခုမွာေတာ့ တေန့ကို ၁၅ နာရီ အလုပ္လုပ္ရျပီး ၁ လ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀ ရခဲ့တယ္လို့ ဆုိပါတယ္။ “က်မက ေမြ့ရာ မ႐ွိတဲ့ ကုတင္ေပၚမွာ အိပ္ရပါတယ္။ ပစၥည္းေတြ အမ်ားၾကီးတင္ထားတဲ့ သစ္္သားကုတင္ တလံုးပါ။ က်မ က ဂိုေထာင္ တလံုးထဲ မွာ အိပ္ရသလိုပါပဲ႐ွင္။ ေခါင္းအံုးတလံုး နဲ့ ေစာင္ပါးေလး တထည္ ရပါတယ္။ က်မက ေစာင္မျခံုဘဲ လက္အိတ္ေတြနဲ့ေျခအိတ္ေတြ စြပ္ျပီး အိပ္ခဲ့တာပါပဲ။ က်မကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္စီးဖို့ ၀တ္ထားသလို ျဖစ္ေနတာေပါ့႐ွင္။” ၁ ပတ္ပဲလုပ္ျပီး သူ အလုပ္က ထြက္လိုက္ပါတယ္။ အခုေတာ့ သူက အိမ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အ၀တ္လိုက္ေလွ်ာ္ေပးေနပါတယ္။ အနိစ္ရဟာ တခ်ို့ေက်းကၽြန္လို အေျခအေနမ်ိုး လုပ္ၾကရတဲ့ ကမၻာတ၀ွမ္းက ကေလး အိမ္ အလုပ္သမား ၁၀ သန္းေက်ာ္ထဲက တေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးေတြဟာ အိိမ္သန့္႐ွင္းေရးနဲ့ သက္ၾကီး႐ြယ္အိုေတြကို ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေ႐ွာက္ရတဲ့ အလုပ္မ်ိုးေတြလို အိမ္အလုပ္ အမ်ိုးမ်ိုးကို လုပ္ၾကရပါတယ္။ အင္ဒိုနီး႐ွားနိုင္ငံက အိမ္အလုပ္သမားမ်ား အေထာက္အကူျပု အမ်ိုးသားကြန္ရက္အဖြဲ့က ကေလး အိမ္အလုပ္သမားေတြ လုပ္ကိုင္မႈ ျမင့္မားတဲ့ေနရာေတြကို ေဖာ္ထုတ္ ျပသခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနရာေတြထဲက တခုကေတာ့ အေနာက္ဂ်ားဗားက ကရန္ရီ ပါ။ အေျခအေနကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖို့ ၾကိုးစားတဲ့အေနနဲ့ သူတို့က ကေလး အိမ္အလုပ္သမား ၁၅ ေယာက္အတြက္ တနဂၤေနြေန့တိုင္း အခမဲ့ စာသင္ခန္းတခုကို လုပ္ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီ အုပ္စုထဲက အင္ကီမာရစ္က  သူတို့မွာ ကဇာတ္ သင္တဲ့ အတန္း တခုလည္း ႐ွိတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။ “က်မတို့ ၂၀၁၁ ခုနွစ္မွာ ကရန္ရီ ကို ထြက္ခဲ့တာပါ။ က်မတို့က  ကေလးေတြကို သူတို့ရဲ့ ပညာေရးအတြက္သာ မဟုတ္ဘဲ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ္မွာပါ သူတို့ကိုယ္ သူတို့ ေဖာ္ေဆာင္ ျပသနုိင္လာေစခ်င္တာပါ။ ဒီမွာ ကဇာတ္သင္ေပးဖို့လာရတာက အဲဒါေၾကာင့္ပါပဲ႐ွင္။ သူတို့ကို စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ေျဖေလ်ာ့မႈ ရေစခ်င္လို့ပါ။ ေနာက္ေတာ့ က်မတို့က မူတီရာရာ စတူဒီယို ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။” ဆရာ၊ ဆရာမေတြထဲက ကဇာတ္ပညာ႐ွင္ ကထိက ဟာလီနာ ဆရာရီဖူဒင္က “က်မ ရည္႐ြယ္ခ်က္က သူတို့ကို လူထုကို ေဖ်ာ္ေျဖ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို့ ယံုၾကည္မႈ ႐ွိလာေစဖို့ပါ။ အဲဒီလိုမွ သူတို့ ေလာကဓံကို စိန္ေခၚနိုင္လာၾကမွာေပါ့႐ွင္။ ဒါေပမယ့္ သူတို့ဟာ ပစ္ထားခံရတာ ၾကာခဲ့ျပီဆိုေတာ့ သူတို့ကို ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေပးဖို့က အေတာ္ေလး ခက္ပါတယ္။ က်မတို့က သူတို့ရဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြကို ျမွင့္တင္ေပးဖို့၊ သူတို့ရဲ့ ေ႐ွ့မွာ ႐ွည္လ်ားတဲ့ အနာဂတ္တခု ႐ွိေနေသးတယ္ဆိုတာကို သူတို့သိလာေအာင္ ၾကိုးစားေပးေနတာပါ။ အခ်ိန္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ တခ်ို့တိုးတက္မႈေတြကို က်မတို့ ေတြ့ေနရပါျပီ” လုိ့ ေျပာပါတယ္။ တနလၤာေန့က ေသာၾကာေန့အထိပဲ အလုပ္လုပ္ျပီး အဲဒီအတန္းကို တက္ေနတဲ့ အသက္ ၁၆ နွစ္အ႐ြယ္ စူစီရာမ၀တီ “ကဇာတ္က သ႐ုပ္ေဆာင္တာနဲ့ တူတူပါပဲ။ က်မတို့ အမ်ားၾကီး အေတြ့အၾကံု ရပါတယ္။ က်မတို့ ကဇာတ္မွာ ေကာင္းေကာင္းကို သ႐ုပ္ေဆာင္ရပါတယ္။ ပထမေတာ့ က်မက သိပ္႐ွက္တတ္တယ္႐ွင့္။ က်မ ပါးစပ္ ဖြင့္လာေအာင္ သူတို့ က်မကို အမ်ားၾကီး ေျပာခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မ အခု အမ်ားၾကီး ပိုယံုၾကည္မႈ ႐ွိလာပါျပီ။ မေန့ကထက္ေတာ့ ပိုေကာင္းလာျပီ” လုိ့ ေျပာပါတယ္။ အင္ကီမာရစ္က စူစီလို အိမ္အလုပ္သမားေလးေတြြကို အဲဒီမွာ တျခားေလာကတခု ႐ွိေနေသးတယ္ဆိုတာကို ကဇာတ္ကေန ျပခ်င္တာပါ။ “က်မက ကေလးေတြကို အိမ္အလုပ္သမားေတြအျဖစ္ ဆက္မလုပ္ ေစခ်င္ေတာ့ဘူး႐ွင့္။ အဲဒါဟာ ကေလးေတြအတြက္ ကမၻာေပၚမွာ အဆိုးဆံုး အလုပ္ေတြထဲက တခုေပါ့႐ွင္။ ဒီအသက္အ႐ြယ္မွာ ပိုက္ဆံအတြက္ အလုပ္လုပ္ရမယ့္အစား သူတို့ ေက်ာင္းသြား သင့္တာေပါ့႐ွင္။ သူတို့ကို ေမးလိုက္ေတာ့ သူတို့က သူတို့မိသားစုေတြကို ေထာက္ပံ့ ကူညီဖို့ အလုပ္လုပ္ရတာပါလို့ ေျပာတယ္ေလ။ သူတို့က ေက်ာင္းသြားနိုင္ၾကတဲ့ သူတို့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အားက် ေနၾကတာပါ။ ရလဒ္ကေတာ့ သူတို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ ေလးစားမႈ နည္းပါးလာတာပါပဲ႐ွင္။” စူစီက လြန္ခဲ့တဲ့လက ဂ်ကာတာ မွာ ပထမဆံုး ပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စင္ေပၚမွာေတာ့ သူက မိသားစုကို ေထာက္ပံ့ဖို့ ကေလး အိမ္အလုပ္သမား လုပ္ရတဲ့ သူတေယာက္အျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို့ သူအေတြ့အၾကံုကို အသံုးခ်ခဲ့တာပါ။ သ႐ုပ္ေဆာင္ တင္ဆက္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အနိစ္ရက သူ တျခားအလုပ္တခု ႐ွာခ်င္တယ္လို့ ေျပာပါတယ္။ “က်မက ဒီထက္ ပိုေကာင္းတဲ့အလုပ္တခု လိုခ်င္တယ္။ တေနရာရာမွာ ရံုးလုပ္ငန္းတခုေပါ့႐ွင္။ က်မက မိသားစုကို ဒီထက္ ပိုေကာင္းေကာင္း ေထာက္ပံ့ခ်င္ပါတယ္။ က်မက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္ေလ။” ကင္နာ၀တီ ဖာဆာရီဘူက အာ႐ွေဒသ သတင္းေဆာင္းပါးက႑အတြက္ ဂ်ကာတာကေန သတင္းေပးပို့ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up