A d v e r t i s e m e n t With Us

အထက္မွ ေအာက္၊ ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ ႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး

အခုဆိုရင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူအမ်ားစုရဲ႕ ဆႏၵမဲေတြနဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့လို႔ အစိုးရဖြဲ႔ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္စီမံေနတာဟာ ၁၅ လဝန္းက်င္ထဲမွာ ေရာက္ေနပါၿပီ။ က႑ေပါင္းစံုမွာ ႐ုပ္ပိုင္းစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခြၽတ္ၿခံဳက်မႈေတြအျပင္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ အေျပာင္းအလဲ မလိုက္ပါလိုတဲ့ အင္အားစုေတြ၊ အေမွာင္ေခတ္အတြင္းမွာ အသိအျမင္ ေနာက္က် က်န္ရစ္ခဲ့ရရွာတဲ့ ျပည္သူမ်ားစြာကို ေဖးမ လက္တြဲေခၚရင္း အေျပာင္းအလဲကို အႀကိတ္အနယ္ ေဖာ္ေဆာင္ေနရတာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ စာေရးသူရဲ႕ မိတ္ေဆြအရင္းအခ်ာတေယာက္ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ စာမ်က္ႏွာထက္မွာ အစိုးရဌာနဆုိင္ရာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာေတြမွာ အရင္ကရွိတဲ့ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြအတိုင္း ဆက္က်င့္သံုးေနၾကတာ၊ ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈေတြကလည္း မေျပာင္းလဲႏိုင္ေသးတဲ့အေပၚ အားမလိုအားမရျဖစ္ၿပီးေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီ အရပ္သားအစုိးရအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရာမွာ ေအာက္မွအထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Bottom-Up Management Style) ကို သံုးလြန္းေနရင္ ေပ်ာ႔လြန္းၿပီး ခရီးမတြင္တာမို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား အထက္မွေအာက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Top-Down Management Style) ကို ပိုမိုက်င့္သံုးသင့္တယ္လို႔ ရင္ဖြင့္ထားတာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးမွာ အထက္မွ ေအာက္၊ ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ ၂ မ်ိဳးအေၾကာင္းကို စာဖတ္သူေတြ စဥ္းစားႏုိင္ေအာင္ ေဆြးေႏြး ေရးသားခ်င္ပါတယ္။ (၁) အထက္မွ ေအာက္ - စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Top-down Management Style) ဒီစီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံက အျမင့္ဆံုးတာဝန္ကို ယူထားၾကတဲ့ ထိပ္တန္းအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက အဖြဲ႔အစည္း သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ အေရးအရာ ကိစၥရပ္ေတြ၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြ၊ စီမံခ်က္ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆံုးျဖတ္ေရးဆြဲၿပီးမွ ေအာက္ေျခကို ခ်ျပ ညႊန္ၾကား ေဆာင္ရြက္ေစတဲ့ အထက္ကေန ေအာက္ကို စီးဆင္းတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံတရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပံုစံနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မႈကို တဦးေကာင္း တေယာက္ေကာင္း ဦးေဆာင္မႈ (autocratic leadership) လို႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ တိုင္းျပည္တျပည္ဟာ စာရိတၱသီလ၊ ဝါရိတၱသီလေတြ အနိမ့္ဆံုးထိ ေက်ျပဳန္းၿပီး ပ်က္သုဥ္းႏိုင္ငံအဆင့္ ေရာက္ေနရာကေန ျပန္ကုန္းထဖို႔ဆိုရင္ အရည္အခ်င္းရွိ ထက္ျမက္ၿပီး ေစတနာမွန္ရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတေယာက္ ဦးေဆာင္ၿပီး အထက္မွ ေအာက္ကို စီးဆင္းတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံနဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲတာဟာ အသင့္ေတာ္ဆံုးလို႔ Classic Republicanism ဝါဒရဲ႕ ဖခင္လို႔ ေခၚၾကတဲ့ မာကီယာဗယ္လီကလည္း ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ တိုးတက္မႈျဖစ္စဥ္ထဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရရဲ႕ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံေတြ အနက္က ရလဒ္ေကာင္း ျဖစ္ထြန္းခဲ့တဲ့ အထက္မွ ေအာက္ - စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Top-down Management Style) နမူနာတရပ္ကေတာ့ ေပးထားတဲ့ ေဘာင္အတြင္းကေန ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံရာထူးကို ဖန္တီးမႈနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဝန္ႀကီးေတြ၊ အန္အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကို ရာထူးအလြဲသံုးစားမလုပ္ႏိုင္ေအာင္ အထက္က ေအာက္ကို အမိန္႔ေပး ညႊန္ၾကားေဆာင္ရြက္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထက္မွ ေအာက္ - စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံရဲ႕ အားသာခ်က္ေတြကေတာ့ ရွင္းလင္း ျပတ္သားတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာမွာ သြက္လက္ျမန္ဆန္ေစၿပီး ထိေရာက္မႈလည္း ပိုရွိပါတယ္။ ေအာက္ေျခ လူထုၾကားမွာလည္း ျငင္းခံုေဝဝါးၿပီး အခ်ိန္မကုန္ေစေတာ့ဘဲ လူတိုင္းမွာရွိတဲ့ တာဝန္ဝတၱရားေတြကို လူတိုင္းက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ သိႏိုင္ၾကၿပီး ကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ္ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာပါပဲ။ အထက္မွ ေအာက္ - စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကေတာ့ ဒီလို တဦးေကာင္း ဦးေဆာင္မႈေပးတဲ့ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ကို လူအမ်ားအျမင္မွာ အာဏာရွင္လို႔ အလြယ္တကူ ျမင္တာ၊ အထင္လြဲတာ ခံရတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အရည္အခ်င္း နည္းပါးၿပီး အားနည္းခ်က္ရွိတဲ့ တဦးေကာင္း ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ဆိုသူရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ေအာက္ေျချပည္သူရဲ႕ ဖီဆန္မႈ၊ အာခံစိန္ေခၚမႈနဲ႔ ႀကံဳရတတ္ပါတယ္။ (၂) ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Bottom-Up Management Style) ဒီစီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံက အဖြဲ႔အစည္း သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ိဳ႕ေသာ အေရးႀကီးတဲ့ အေရးအရာ ကိစၥရပ္ေတြ၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြ၊ စီမံခ်က္ေတြကို မေရးဆြဲခင္ ေအာက္ေျခလူထုကို ခ်ျပၿပီး အားလံုးရဲ႕ အႀကံအဉာဏ္၊ အေတြ႔အႀကံဳ၊ အျမင္သေဘာထားေတြ ယူၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် အေကာင္အထည္ေဖာ္ စီမံတဲ့ပံုစံ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါေတြမွာေတာ့ အထက္မွ ေအာက္ - စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံကို အသံုးျပဳလို႔ မရႏိုင္တာေတြ ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေအာက္ေျခလူထုရဲ႕ သေဘာထား၊ အေတြ႔အႀကံဳ၊ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လိုအပ္ေနတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာေတာ့ ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Bottom-Up Management Style) ကို သံုးၾကရပါတယ္။ ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Bottom-Up Management Style) ရဲ႕ အားသာခ်က္ေတြကေတာ့ ေအာက္ေျချပည္သူ အဆင့္ဆင့္ဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာ ကိစၥရပ္ေတြမွာ မိမိက်ရာအခန္းကေန ပါဝင္ခြင့္ရွိတာမို႔ စုေပါင္းအားကို အသံုးခ်ႏိုင္သလို လူေတြမွာလည္း မိမိတန္ဖိုးကို ပိုမိုသိျမင္လာၿပီး ႀကိဳးစားလာၾကတာမို႔ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းေတြ တိုးတက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံက အရည္အေသြး ရွိရင္ရွိသလို ထုတ္ေဖာ္ျပသခြင့္ကို ေပးအပ္ထားတာမို႔ ရြက္ပုန္းသီးေတြကို ထြက္ေပၚေစႏိုင္ပါတယ္။ ေအာက္မွအထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ (Bottom-Up Management Style) ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကေတာ့ လူတိုင္းကို ပါဝင္ခြင့္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ေတြ အပ္ႏွင္းထားတာမို႔ စံရည္စံညႊန္းမမီတဲ့ အျမင္ေတြ၊ အႀကံဉာဏ္ေတြ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ေရာေထြး ပါဝင္လာႏိုင္တာပါမို႔ မလိုအပ္တဲ့အမွားေတြ၊ ေပးဆပ္ရမႈေတြ၊ အခ်ိန္ျပဳန္းတီးမႈေတြနဲ႔ ႀကံဳၾကရတတ္ပါတယ္။ လူမ်ားရင္ အႀကံျပဳခ်က္ေတြ မ်ားတတ္တာမို႔ ဦးတည္ခ်က္ ရည္းမွန္းခ်က္ေတြ ေဝဝါးတတ္သလို ပါရမီျခင္း၊ လုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္း မတူညီတဲ့ အေျခခံလူထုၾကားမွာ အထင္လြဲမွားမႈေတြ ျဖစ္လာတတ္ၿပီး စည္းလံုးမႈ ထိခိုက္တတ္ပါတယ္။ အေပၚမွာ ေရးျပခဲ့တဲ့ အထက္မွ ေအာက္ - ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ ၂ မ်ိဳးမွာ အားေကာင္းခ်က္ေတြ ရွိသလို အားနည္းခ်က္ေတြလည္း ရွိတာမို႔ ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳတာ လြဲခဲ့ရင္ ဆိုးက်ိဳးေတြရတတ္တာ သတိျပဳမိဖို႔ လိုပါတယ္။ ပေရာဂ်က္စီမံကိန္းတခုကို စီမံခန္႔ခြဲတာ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲအုပ္ခ်ဳပ္တာ ျဖစ္ျဖစ္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ၊ အေနအထား၊ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ ျပႆနာအမ်ိဳးအစားေပၚ မူတည္ၿပီး က်င့္သံုးရမယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံကို သင့္ေတာ္သလို ေရြးခ်ယ္ရမွာပါ။ ပံုေသကားခ်ပ္ မွတ္ယူလို႔ မရပါဘူး။ ပေရာဂ်က္စီမံခန္႔ခြဲမႈဆိုင္ရာ ပညာရပ္ (Project Management) မွာ ပေရာဂ်က္ တာဝန္ခံအဖြဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာမႈျဖစ္စဥ္ကို ေအာက္ပါအတိုင္း အဆင့္ေလးဆင့္ခြဲၿပီး သက္ဆိုင္ရာအဆင့္တိုင္းနဲ႔ သင့္ေတာ္ကိုက္ညီမယ့္ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံေတြ အႀကံျပဳထားပါတယ္။ (၁) ဖြဲ႔စည္းစအဆင့္ (Forming Stage) - ေခါင္းေဆာင္မႈပံုစံ = အမိန္႔ေပး ညႊန္ၾကားခိုင္းေစမႈ (၂) အရွိန္ရစ မုန္တိုင္းအဆင့္ (Storming stage) - ေခါင္းေဆာင္မႈပံုစံ = အနီးကပ္ သင္ၾကားခိုင္းေစမႈ (၃) ပံုမွန္အဆင့္ (Norming Stage) - ေခါင္းေဆာင္မႈပံုစံ = ထိန္းေက်ာင္းခိုင္းေစမႈ (၄) စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ရည္အဆင့္ (Performing) - ေခါင္းေဆာင္မႈပံုစံ = လုပ္ပိုင္ခြင့္ အပ္ႏွင္းခိုင္းေစမႈ တို႔ ႏိုင္ငံအေျခအေနက အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲကာလျဖစ္လို႔ Project Management စကားနဲ႔ေျပာရရင္ Forming Stage နဲ႔ Storming Stage ၾကားမွာပဲ ရွိေသးေတာ့ တခ်ိဳ႕အပိုင္းေတြမွာ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရက Top-Down management style နဲ႔ သြားရတာလည္း ရွိမွာပါ။ ေနရာတိုင္းေတာ့ Top-Down နဲ ့သြားလို ့မရဘူးေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ထိရွလြယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ကိုင္တြယ္ရာမွာ Bottom-Up နဲ႔ သြားေနရတာ။ Top-Down ေရာ Bottom-Up နွစ္မ်ဳိးလံုးကို အေျခအေနအရပ္ရပ္ ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ၿပီး ဘက္ေပါင္းစံုက စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ရမွာပါ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ တခုတည္းကို အေျခတည္ စဥ္းစားရင္ အမွန္တရားနဲ႔ ကင္းကြာတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ အန္အယ္လ္ဒီ အစိုးရက အားလံုး လက္ခံသေဘာက်မယ့္ သားေရႊအိုးထမ္းတာ ျမင္ရမယ့္ စင္းလံုးေခ်ာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစတိုင္ေတာ့ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူကို မ်က္နာမူတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ မဲရဖို႔၊ လူေတြႀကိဳက္ဖို႔ထက္ တိုင္းျပည္အတြက္ ေရရွည္အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဦးတည္အလုပ္လုပ္ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုမွ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးစစ္စစ္လုပ္တယ္ ေခၚႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေဟာင္းေတြ ဝါဒျဖန္႔ထားတဲ့ အမ်ိးဘာသာ သာသနာေရး လုပ္တာသာ အမ်ိဳးသားေရးလို႔ လူေတြ ယံုၾကည္လာေအာင္ ေျပာဆိုေနတာဟာ ပါးပါးေလးနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ လဲြမွားေနတဲ့ အဆိပ္သင့္ အေတြးအေခၚပါပဲ။ ဒီကေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ တခ်ိဳ႕ေသာ ျပည္သူေတြက မသိနားမလည္တဲ့ ကေလးအရြယ္ေတြလိုပဲ  ေနမေကာင္းလို႔ ေဆးခါးတိုက္ေနတဲ့ အေမ့ကို ေျခေထာက္နဲ႔ကန္ ဆဲဆိုေအာ္ဟစ္ၾကသလို မိမိျဖစ္ေစခ်င္တာ မျဖစ္ရရင္ အစိုးရကို အပုပ္ခ် ကဲ့ရဲ႕ေနၾကတာ မဟုတ္လား။ လြန္လြန္ကဲကဲ မဟုတ္ရင္ေတာ့ သူတို႔ကို ေဗြယူဒဏ္ေပးလို႔လည္း မျဖစ္ဘူးေလ။ သူတို႔ကလည္း သူတို႔သိတာ၊ လိုခ်င္တာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို သူတို႔ အသိဉာဏ္အဆင့္နဲ႔ ေျပာေနလုပ္ေနၾကတာ မဟုတ္လား။ မိခင္နဲ႔တူတဲ့ အစိုးရတရပ္ ဆိုတာေတာ့ ဘယ္လိုျပည္သူကိုမဆို ေမတၱာမပ်က္ပါဘူး။ လုပ္ေပးစရာရွိတာ လုပ္ေပး၊ ေစာင့္ေရွာက္စရာရွိတာ ေစာင့္ေရွာက္ေပးၾကရမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ အႏၲရာယ္ရွိေအာင္ အၾကမ္းဖက္လာတဲ့ ကေလးဆိုးေတြကိုေတာ့ ဒဏ္ေပးသင့္ရင္ေပး၊ ဆံုးမသင့္ရင္ ဆံုးမပါလိမ့္မယ္။  ျပည္ေထာင္စုတခုလံုး အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္လာမယ့္ ကိစၥမ်ိဳး.. ဥပမာ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး မုန္းတီးမႈေတြ အဆိပ္ခတ္လာၿပီဆိုရင္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူ ဆံုးမသင့္တယ္။ စင္ကာပူကို ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ လာတုန္းက CBI လို႔ အတိုေကာက္ေခၚတဲ့ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးဗဟိုဌာနကို သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ စင္ကာပူသတင္းဌာနျဖစ္တဲ့ Channel.News Asia နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္း လုပ္ခဲ့ရာမွာ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေမးခြန္း ပါဝင္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဝန္ႀကီးေတြကေတာ့ လာဘ္ေပးလာ္ယူ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံဟာ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ အဆင့္လိုက္ တဆင့္ခ်င္း စနစ္တက် တိုက္ဖ်က္သြားမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ ပထမအဆင့္ ထိပ္တန္းအစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးေတြ၊ အန္အယ္လ္ဒီအမတ္ေတြ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ ကင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၿပီးသြားပါၿပီ။ ဒုတိယအဆင့္ ဝန္ႀကီးေအာက္က အဆင့္ေတြ၊ ညႊန္မႉး၊ ညႊန္ခ်ဳပ္ေတြ၊ အတြင္းဝန္ေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲေတြအလွည့္ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးမွ တတိယအဆင့္အေနနဲ႔ သာမန္အဆင့္ အရာရွိေတြ ဝန္ထမ္းေတြအလွည့္ ေရာက္လာမွာပါ။ ဒါေတြကို မေဆာင္ရြက္ခင္မွာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ရမွာေတြကေတာ့ မွန္ကန္တဲ့ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးဥပေဒတရပ္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း အျပည့္အစံုနဲ႔ ပီပီျပင္ျပင္ရွိဖို႔ရယ္၊ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းအားလံုးဟာ ေခတ္နဲ႔အညီ လံုေလာက္ထိုက္တန္တဲ့ လစာရိကၡာ ရရွိေနဖို႔ေတြကို ျပင္ဆင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးကို နိဂံုးသပ္ရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံလို စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ စာရိတၱသီလ၊ ဝါရိတၱသီလေတြ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ အဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရလို တျပည္လံုးနီးနီး မိုးခါးေရေသာက္ခဲ့ၾကရာက ေစာရႏိုင္ငံအဆင့္ ေရာက္ေနရာကေန ျပန္ကုန္းထဖို႔ အန္အယ္လ္ဒီ အစိုးရအေနနဲ႔ အထက္မွ ေအာက္ - ေအာက္မွ အထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံ ၂ မ်ိဳးအျပင္ အျခားေသာသင့္ေတာ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈစတိုင္၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုစံေတြကို ရင္ဆိုင္ရတဲ့ ျပႆနာအမ်ိဳးအစား၊ အခ်ိန္အခါ အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ပံုစံကို ေရြးခ်ယ္ က်င့္သုံးေနရတာကို နားလည္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ျပည္သူျပည္သားေတြအေနနဲ႔လည္း ႏိုင္ငံသားေကာင္းတေယာက္ပီပီ မိမိဘက္က ျပင္ဆင္ေပးရမယ့္ စိတ္ဓာတ္၊ အေတြးအေခၚ၊ အက်င့္စ႐ုိက္ဆိုးေတြရွိရင္ အခ်ိန္မီ ျပင္ဆင္ေပးၾကဖို႔၊ အစိုးရကို ေဝဖန္ထိန္းေက်ာင္းရင္း မိမိကိုယ္တိုင္ကိုလည္း ျပဳျပင္ ထိန္းေက်ာင္းရင္း လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈဆိုတဲ့ အကုသိုလ္ အမိုက္ညြန္တြင္းက လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေအာင္ ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵမြန္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ မင္းေကာင္းခ်စ္

A d v e r t i s e m e n t With Us

More News
Up