က်ေနာ္တို႔ တကယ္႐ုန္းရင္ သံႀကိဳးေတြေတာင္ ျဖတ္ႏိုင္တယ္ – ကိုမင္းကိုႏိုင္

၈၈ သံႀကိဳးေတြျဖတ္ခဲ့တဲ့ ပြဲႀကီးျဖစ္ၿပီး အဲဒီစိတ္ဓာတ္ဟာ ေႏွာင္ႀကိဳးမွန္သမွ်ကို ျဖတ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ဒီစိတ္နဲ႔ပဲ အားလံုးဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီလမ္းမွာ ခ်ီၾကရဦးမယ္လို႔ ယုံေၾကာင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိမင္းကုိႏုိင္က ေျပာပါတယ္။ ရွစ္ေလးလုံး ၂၈ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ တုိင္းျပည္အေျခအေန၊ တုိင္းျပည္မွာ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ က်န္ေနေသးသလဲ ဆုိတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုမင္းကိုႏုိင္ကုိ ဒီဗြီဘီက ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းထားပါတယ္။ ေမး - အခုဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ၈၈ ေပါ့ေနာ္။ ၂၈ ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပထမဆံုး ျပည္သူေရြးေကာက္တဲ့ အရပ္သားအစိုးရလည္း ေပၚေပါက္လာပါၿပီ။ စပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၈၈ လႈပ္ရွားမႈနဲ႔လည္း ဆိုင္တယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ ၂၈ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ဘာေတြရခဲ့ၿပီလဲ။ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ က်န္ေသးလဲ။ အဲဒီကေနစၿပီးေတာ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္ သံုးသပ္ေပးပါဦးခင္ဗ်။ ေျဖ - အဲဒါကေတာ့ တဦးခ်င္းစီ ခံယူတဲ့အေပၚလည္း မူတည္တာေပါ့။ ဒီတိုင္းေရးျပည္ေရး ဆိုတာကေတာ့ လူေတြရွိေနသေရြ႕ သြားေနၾကမယ့္ ကိစၥေတြပဲ။ တခုပဲရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၈၈ တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာဟာ အျပည့္အ၀ လိုခ်င္ၾကတာေပါ့။ အခုေရာက္ေနတာ တကယ္ေတာ့ အကန္႔အသတ္တခု က်န္ပါတယ္။ ဒါကလည္း အားလံုးသိၿပီးသားဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ျပည္သူအားလံုး ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့သူေတြက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္လား၊ အစိုးရထဲမွာ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္လား၊ အဲဒီေလာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းၾကရမွာေပါ့။ အခုက အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း အကန္႔အသတ္က က်န္ေနေသးတယ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္တို႔  ပန္းတိုင္ေတာ့ မေရာက္ေသးဘူးဆိုတာ အားလံုးက သေဘာတူၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ တစံုတခုေသာ အတိုင္းအတာ၊ အဲဒါကက်ေတာ့ အခု က်ေနာ္တို႔ အစ္ကိုတို႔ စကားေျပာေနႏိုင္တာကိုက အင္မတန္လြတ္လပ္လာတဲ့၊ ပြင့္လင္းလာတဲ့ အေျခအေနေပါ့။ အရင္တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ဒီလိုေတြ႔ဖို႔ဆိုတာ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ အင္မတန္ႏိုင္တယ္။ ဒီလို ေျပာင္က်က်ခ်ိန္းလို႔လည္း မရဘူး။ ၿပီးရင္ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသြားတဲ့ အသံလႊင့္ခ်က္ေတြ၊ စတစ္ကေလး၊ မန္မိုရီကတ္ကေလးကိုေတာင္မွ ဘယ္လိုဆက္သယ္ရမလဲဆုိတာ ျပႆနာက အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တာကိုး။ ဆုိေတာ့ အရင္ကထက္စာရင္ေတာ့ ဆက္သြယ္မႈက႑မွာလည္း လြတ္လပ္ပြင့္လင္းလာတယ္၊ လူေတြမွာလည္း ေျပာခြင့္ဆိုခြင့္ေတြ ရွိလာၾကၿပီေပါ့။ အသင္းအဖြဲ႔ေတြလည္း ဖြဲ႔စည္းလာႏိုင္ၾကၿပီ။ လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း လုပ္လာႏိုင္ၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်န္ေနေသးတာက ခုနလို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ၊ အစိုးရအဖြဲ႔ထဲမွာ က်န္ေနေသးတဲ့အပိုင္းေတြ ရွိေသးတယ္။ ေမး - ခုနေျပာသလိုေပါ့ေနာ္ အကန္႔အသတ္ေပါ့။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ၈၈ က ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျပဳတ္က်ေရး၊ အခုေလာေလာဆယ္ က်ေနာ္တို႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအရေတာ့ ဗီတုိသည္ စစ္အာဏာရွင္လက္ထဲပဲ ရွိေသးတယ္။ ဒီအကန္႔အသတ္ ရွိေသးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔မ်ဳိးဆက္ေတြေရာ၊ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြေရာ အဓိကထားၿပီး ဘာလုပ္သင့္လဲ၊ အကန္႔အသတ္ရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီကေန ျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္တခုျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ဳိးမ်ား ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္သင့္လဲ။ အဲဒါေလးလည္း လူငယ္ေတြေရာ က်ေနာ္တို႔ ရြယ္တူမ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္ေရာ ေျပာေပးပါဦး။ ေျဖ - ဒါကိုလုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္မ်ဳိးပဲရွိတာပဲ။ အာဏာသံုးရပ္ထဲ ၀င္လုပ္မလား၊ အာဏာသံုးရပ္ရဲ႕ အျပင္ကေန လုပ္မလားေပါ့။ ဒါပါပဲ။ အာဏာသံုးရပ္ရဲ႕ အျပင္မွာဆိုရင္ေတာ့ သာမန္ႏိုင္ငံသားတေယာက္သဏၭာန္ ျဖစ္တယ္။ သူ႔မွာလည္း တာ၀န္ခံမႈ၊ တာ၀န္ယူမႈ အထိုက္အသင့္ေတာ့ ရွိတာပဲ။ လြတ္လပ္တဲ့အသင္းအဖြဲ႔တခု အေနနဲ႔ လုပ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ တဦးခ်င္းလုပ္မယ္။ မီဒီယာသမားတေယာက္အေနနဲ႔ လုပ္မယ္ ရတယ္။ ဘယ္အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းကိုပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္က ဒါဟာျဖင့္ က်န္ေနေသးတယ္။ အဲဒီေရာက္ဖို႔အတြက္ေတာ့ ငါကေတာ့ ရတဲ့နည္းနဲ႔ အားထုတ္မွာပဲ ဆိုရင္ေတာ့ ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ဒီလိုရွိတယ္ဗ်။ တိုင္းသစ္ျပည္သစ္အတြက္ တည္ေဆာက္တဲ့ ပညာရွင္အျဖစ္ ပါ၀င္ခ်င္ၾကတယ္။ ဒါလည္း ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ သူတို႔က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပညာေတြ သင္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးကို ေလ့လာၾကတယ္။ အဲဒီအပိုင္းေတြလည္း ရွိတယ္။ တခုပဲေပါ့ဗ်ာ။ အႏုပညာသမားတေယာက္အေနနဲ႔ သူေရးသမွ် ေျပာသမွ်ေတြထဲမွာလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလိုေတာ့ ပါေနရမယ္ေပါ့။ ဒီအေျပာင္းအလဲဟာ မၿပီးေသးဘူးဆိုတဲ့ဟာ ျဖစ္ရမယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္မဆုတ္တမ္း၊ ျပန္မလွည့္စတမ္း ဒီအေျခအေနမ်ဳိးေတာ့ ရွိရမယ္။ ဒီထက္ပိုအေရးႀကီးတာက က်ေနာ္တို႔မွာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတခု ျဖစ္ေအာင္လည္း က်ေနာ္တို႔အားလံုးမွာက တကယ့္တာ၀န္တခု ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီဟာက လက္ေတြ႔မွာ တိုင္းရင္းသားအေၾကာင္း မပါလို႔မျဖစ္ဘူး၊ ဒီေန႔အေျခအေနအရ။ အဲေတာ့ ေျပာတိုင္းမွာ ဒီမိုကရက္တစ္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔က ဘ၀င္က်မွ ျဖစ္လိမ့္မယ္ေပါ့။ ေမး - ဟုတ္ကဲ့ ဒီခ်ဳပ္ကလည္း သူ႔ေရြးေကာက္ပြဲေၾကညာခ်က္ ၁၃ ခုထဲမွာ ဖက္ဒရယ္ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္ေရး ပါပါတယ္။ အခုဆိုရင္လည္း ၂၁ ပင္လံုေပါ့ေနာ္။ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ၾသဂုတ္လအကုန္မွာ လုပ္ဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္းေနတယ္ေပါ့ေလ။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ၈၈ က မ်ဳိးဆက္ေတြေရာ၊ အသစ္ေပၚလာတဲ့ လူငယ္မ်ဳိးဆက္ေတြေရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္ေရးမွာ ဘယ္လိုအခန္းက႑က လုပ္ေနလဲ၊ ေနာက္တခုကလည္း ဘယ္လိုမ်ဳိးပါေနလဲ။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား လူငယ္ေတြဘက္ကေပါ့ေနာ္။ သူတို႔ေတြဘက္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ဳိး ပါသင့္လဲဆိုတာကို ျဖည့္စြက္ၿပီး ေျပာေပးပါဦးခင္ဗ်။ ေျဖ - အခန္းက႑ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ေျပာဖူးပါတယ္။ ေအာင္ျမင္တယ္မို႔လား ေက်နပ္တယ္။ ကိုယ္ပါရမွေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒီဟာႀကီးကေတာ့ က်ေနာ္ ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာၿပီးေနၿပီ။ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ေနရာမလိုဘူး။ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ ကူရမယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ကူမယ္။ စိတ္ဓာတ္အရေတာ့ အားလုံးက၊ ျပည္ေထာင္စုဆိုတာ ဒီလိုဗ်ာ၊ နားလည္ထားရမယ္။ ျပည္ေထာင္စုဆိုတာကို သေဘာတူၿပီလို႔ ထားလိုက္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုျပည္ေထာင္စုလဲ ဆိုတာကို နည္းနည္းေတာ့ အဓိပၸာယ္ခ်င္း ညႇိၾကည့္ရလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လက္နက္အင္အားနဲ႔ သိမ္းထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုမ်ဳိးလား။ စိတ္တူကိုယ္တူ အခြင့္အေရးတူနဲ႔ ေပါင္းထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုမ်ဳိးလား။ ဒီလိုေတာ့ ရွိေသးတာကိုး။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ပါတယ္ေျပာၿပီး အေနာက္က လက္ကို ဖမ္းလိမ္ထားတာ၊ ခ်ဳပ္ထားတာမ်ဳိးဆိုရင္ ဒါ တကယ့္ပကတိတရား မေပၚႏိုင္ဘူး။ အားလံုးက စိတ္တူကိုယ္တူ ပူးေပါင္းထားတာ။ အင္အားတစံုတရာနဲ႔ အၾကပ္ကိုင္ထားလို႔ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ရမယ္။ အခြင့္အေရးလည္း ညီမွ်တဲ့ အခြင့္အေရးေတြေတာ့ အေျခခံရမွာေပါ့။ ေမး - ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ဖက္ဒရယ္ေျပာရင္ေတာ့ ခုနေျပာတဲ့ ပံုစံတခုေတာ့ ပါလာရမွာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ဗဟိုနဲ႔ ျပည္နယ္ေတြနဲ႔ေပါ့ေနာ္။ အရင္တုန္းကလည္း နာမည္သာ ဖက္ဒရယ္လို႔ေျပာေပမယ့္ တျပည္ေထာင္စနစ္ပဲ သြားခဲ့တယ္ေပါ့။ အခု အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေကာ ကိုမင္းကိုႏိုင္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုအေပးအယူလုပ္သင့္လဲ၊ တကယ့္တန္းတူေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာေပါ့ေနာ္။ ဘယ္ဟာကို ေလွ်ာ့ေပးသင့္လဲ။ ခုနေျပာတဲ့ ပဋိညာဥ္တခုေပါ့။ ၂၁ ပင္လံုပဋိညာဥ္တခု ကိုေပၚအေနနဲ႔ ဘာမ်ား ေျပာလိုပါလဲ။ ေျဖ - ဒီလိုဗ်ာ အမွန္တကယ္ကေတာ့ က်ေနာ္က တိုင္းရင္းသားတေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္လုပ္ခဲ့တာက ဒီျပည္ေထာင္စုႀကီးတခုလံုး ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး ခံစားရဖို႔ ေနရာမွာေတာ့ က်ေနာ္ႏိုင္သေလာက္ က်ေနာ္လုပ္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ ျပည္နယ္တခုအေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးနဲ႔ ဘယ္လိုေနမယ္ထိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြကိုေတာ့ အဲဒါက သက္ဆိုင္ရာ ေတာင္းဆို တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့သူေတြက သူတို႔ဆီရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္စကားေတြ အေပၚမွာပဲ အေပးအယူေတြ လုပ္ၾကရမွာ။ က်ေနာ္က ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုရင္ အင္မတန္၀မ္းသာေနမယ့္သူ။ အဲဒီေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ဘယ္အရာတခုကို ထမ္းေပး၊ ပိုးေပး၊ သယ္ေပးဆိုရင္ က်ေနာ္က လုပ္ေပးမယ့္လူ။ အဲေတာ့ က်ေနာ့္မွာ သတ္မွတ္ထားတာ အေသးစိတ္ က်ေနာ့္မွာ ရွိမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္က ေတာင္းဆိုမယ့္သူလည္း မဟုတ္ဘူး။ ေပးရမယ့္သူလည္း မဟုတ္ဘူးေပါ့။ အဲလိုေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ေမး - ေနာက္တခုက ၈၈ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အျပင္ေရာက္သြားတဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္သြားတဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္။ အခု ျပည္ပႏိုင္ငံေတြမွာ ေရာက္တဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ျပန္လာလို႔ရတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း လာလို႔မရေသးဘူးေပါ့။ ဒီ ၈၈ လူေတြပဲ။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ေကာ ကိုေပၚအေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ျပန္ဆုံစည္းဖို႔ အခ်ိန္တခုက်ေနၿပီလား။ တကယ္တမ္းေကာ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကုိယ္ျပန္လာႏိုင္ခြင့္ ဂုဏ္သကၡာရွိရွိေပါ့ေနာ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေကာ ကိုေပၚ ဘာမ်ားေျပာလိုပါသလဲ။ ေျဖ - ဒီလိုဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြ၊ က်ေနာ္တို႔ ရဲေဘာ္၊ က်ေနာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ သြားကတည္းကိုက ဘာအေၾကာင္းနဲ႔ ထြက္ခြာသြားၾကသလဲဆိုတာ ျပန္ၾကည့္ရင္ ရွင္းပါတယ္။ အဲေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ ဒီအလုပ္ကို မၿပီးျပတ္ေသးဘူးလို႔ ယူဆလို႔ ျပည္တြင္းမွာ ျပန္လာၿပီး လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတားအဆီးေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူးေပါ့။ အဲဒါကေတာ့ အရွင္းဆံုး အေနအထားပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး ျပန္လာၿပီး လုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ သူတို႔ကို ေမြးေပးခဲ့တဲ့ အေမ့အိမ္ကိုေတာ့ သူတို႔ ျပန္လာခြင့္ရွိတယ္။ သူတို႔လြမ္းသေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူတို႔ အလုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ခံစားခ်က္နဲ႔ပဲ ၾကည့္ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ျပန္ၿပီးေတာ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး လက္ခံသင့္တယ္။ က်န္တဲ့အပိုင္းကေတာ့ သူလုပ္ႏိုင္တဲ့ေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ပဲ ၾကည့္ရမွာပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ၈၈ ကေနစၿပီးေတာ့ ဒီအတြက္ စြန္႔စားၿပီးေတာ့ ထြက္ခြာခဲ့တဲ့သူေတြ အားလံုးကိုေပါ့ ဒီဘက္ကေနၿပီးေတာ့ ေႏြးေထြးတဲ့ႀကိဳဆိုမႈတခု သူတို႔ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ျပန္လာဖို႔ကိုေတာ့ က်ေနာ္ အျပည့္အ၀ အားေပးပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း လိုလားပါတယ္။ ေမး - ကိုမင္းကိုႏိုင္ကို ၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တေယာက္ အေနနဲ႔ေပါ့ေနာ္။ ၈၈ စိတ္ဓာတ္ရယ္၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အုိသြားၾကၿပီ။ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ အုိၿပီေပါ့ေနာ္၊ တကယ္တမ္း စိတ္ဓာတ္နဲ႔မ်ဳိးဆက္ကို ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုမ်ဳိး ထိန္းသိမ္းသင့္လဲ၊ ဒီဟာကို ဘယ္လိုမ်ဳိး ကိုယ့္ရဲ႕ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ သယ္ေဆာင္သင့္လဲ၊ အဲဒါေလးလည္း ျဖည့္စြက္ ေျပာေပးပါဦး။ ေျဖ - တခုေတာ့ ရွိတယ္ဗ်။ ဒါက က်ေနာ္တို႔ေခတ္က်မွ ထြင္လိုက္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ မေမြးခင္ကတည္းက သမိုင္းအဆက္ဆက္မွာကတည္းကိုက ဘယ္ကၽြန္မွ မခံဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲ။ အဲေတာ့ တိုင္းတပါးကၽြန္ျဖစ္တုန္းကလည္း တိုင္းတပါးကၽြန္ မခံဘူးေပါ့ဗ်ာ။ စစ္တပ္ရဲ႕ကၽြန္ဆိုရင္လည္း မခံဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲေတာ့ သူ႔ေခတ္နဲ႔ တည့္တည့္ႀကံဳရတဲ့ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ဳိး၊ အခြင့္ထူးခံမႈမ်ဳိး၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ဳိး ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔က တြန္းလွန္ၾကတာပါပဲ။ အဲေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္လည္း အာဏာရွင္ဆိုတာက ပံုသဏၭာန္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ မ်က္ႏွာဖံုးအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျဖစ္ဦးမွာကိုး။ အဲေတာ့ အဓိကကေတာ့ လူလူခ်င္း အခြင့္ထူးမခံနဲ႔။ ဖိႏွိပ္ မခ်ဳပ္ခ်ယ္နဲ႔။ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးဆက္တိုင္းဟာ လက္ဆင့္ကမ္းၿပီးေတာ့ ျငင္းဆန္သြားၾကရလိမ့္မယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ သခင္ေတြဘ၀နဲ႔ အသက္ရွင္ေနထိုင္သြားၾကရလိမ့္မယ္ေပါ့။ ဒီစိတ္ပါပဲ။ ေမး - ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ ေစာေစာတုန္းက ကိုေပၚေျပာတဲ့အထဲမွာ အစိတ္အပိုင္းအရ နည္းနည္းေလး က်န္ေနေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီျပည့္၀မႈ မရွိေသးတာ၊ က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးဆက္ေဟာင္းေတြေရာ၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြေရာ ဒီလိုအေျခအေနမွာ က်ေနာ္တို႔ တခ်ဳိ႕က ၿပီးသြားၾကၿပီလားလို႔ ေမးၾကတယ္။ ဇာတ္သိမ္းခန္းေရာက္ၿပီလား၊ ဇာတ္ေပါင္းၾကၿပီလား အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေကာ ကိုေပၚ ဘာေျပာလိုလဲ။ ဘာမ်ားထပ္ၿပီးေတာ့ လိုေသးလဲ။ တကယ့္ဇာတ္သိမ္းခန္းေကာင္းေလးတခု ျဖစ္ဖို႔ေပါ့။ ေျဖ - တေလွ်ာက္လံုး ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ သူေတြက ဒီအေပၚမွာ ကိုယ္စီသံုးသပ္ၾကတာေပါ့။ က်ေနာ္ခုနေျပာသလို အားလံုးက ပန္းတိုင္ကို အျပည့္အ၀ မေရာက္ေသးဘူးဆိုတာေတာ့ နားလည္ထားၾကတယ္။ တခုပဲရွိတယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ လုပ္ႏိုင္တဲ့အစြမ္းေတြက အကန္႔အသတ္ ရွိၾကတာခ်ည္းပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ငါေတာ္ေလာက္ၿပီ။ က်န္တဲ့သူေတြ ဆက္လုပ္ၾက။ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြ သယ္ၾက၊ ေဆာင္ၾကဆိုရင္လည္း က်ေနာ္တို႔က နားလည္ရမွာပဲ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ ရွိရလိမ့္မယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း အာဏာသံုးရပ္ထဲကို ငါတို႔ကိုယ္တိုင္၀င္မွျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆတဲ့သူေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳဆိုရမွာပဲ။ သူတို႔ကို အားေပးရမွာပဲ။ တခုပဲရွိတယ္ဗ်ာ။ စိတ္ေစတနာကေတာ့ ရွင္းလင္းေနရမယ္၊ မွန္ေနရမယ္ေပါ့။ အဲေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာ ႀကိဳက္တဲ့နယ္ပယ္ထဲကို ၀င္ၿပီးေတာ့လုပ္။ က်ေနာ္တို႔ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈရွိဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။ ေမး - ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ၈၈ အခါသမယမွာ ျပည္သူေတြေရာ ဒီမိုကေရစီ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူေတြကိုေရာ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကိုေပၚအေနနဲ႔ ဘာမ်ားေျပာလိုပါလဲ။ ေျဖ - ႐ိုး႐ိုးေလးပါ။ အစ္ကို ဒီေနရာမွာ အၾကာႀကီး ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနရင္ တခ်ိန္မွာ အစ္ကို႔ကို ပင့္ကူအိမ္ေတာင္မွ တြယ္သြားလိမ့္မယ္။ ဘာလို႔လဲဆို မ႐ုန္းဘူးဆိုရင္ေပါ့ က်ေနာ္ေျပာတာ။ က်ေနာ္တို႔ တကယ္႐ုန္းရင္ သံႀကိဳးေတြေတာင္ က်ေနာ္တို႔ ျဖတ္ႏိုင္တယ္။ ဒါ ျပည္သူေတြအားလံုးက ေပးခဲ့တဲ့ အဘိဓမၼာ ဒီဟာက၊ တစံုတေယာက္ကေနၿပီးေတာ့ လုပ္ႀကံေျပာယူတာ မဟုတ္ဘူး။ အဲေတာ့ ၈၈ ဟာ တကယ္ေတာ့ သံႀကိဳးေတြျဖတ္ခဲ့တဲ့ ပြဲႀကီးပဲေပါ့။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ဟာ ေႏွာင္ႀကိဳးမွန္သမွ်ကို ျဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစိတ္နဲ႔ပဲ အားလံုးဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီလမ္းမွာ ဆက္ၿပီးခ်ီၾကရဦးမယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ယံုတယ္။

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up