လာမည့္ ႏွစ္သစ္၊ အစုိးရသစ္လက္ထက္မွာ ျမန္မာေတြ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္ၾကမည္လားဟု ဗီြအုိေအ သတင္းဌာနက ေမးသည္။ ေမာ္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ ယုံၾကည္ေၾကာင္း ေျဖခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေခါင္းေတြ ဘယ္တုန္းက ဘယ္အေနအထားမွာ ရွိခဲ့သလဲ၊ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ျမန္မာဘုရင္မ်ားေခတ္က တုိင္းသူျပည္သား ေက်းေတာ္မ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးမ်ားမွာ “ေမာ္ဖူးေစ” ဆုိကာမွ ရွင္ဘုရင့္ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့ၾကည့္ခြင့္ရသည္။ ရာဇပလႅင္ေအာက္က သုိ႔မဟုတ္ ရွင္ဘုရင္ ဆင္စီး၍ တုိင္းခန္းလွည့္လည္လာသည့္အခါ လမ္းေဘးက ထုိင္ေန၍ပင္ မရ၊ ျပားျပားေမွာက္လ်က္ ၀ပ္စင္းလ်က္။ အဲဒါက သက္ဦးဆံပုိင္ဘုရင္စနစ္၊ ေရွးေခတ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘ၀။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဆုိတာ တုိင္းသူျပည္သား လူအမ်ားကို ဆုိလိုသည္။ ကိုလုိနီနယ္ခ်ဲ႕မ်ားေခတ္ေရာက္ေတာ့ ေမာ္ဖူးေစ ဆုိတာေတာ့ မရွိ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ဘ၀မွာ ဘယ္မွာ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္ပါ့မလဲ။ သူ႔ကၽြန္ဘ၀က လြတ္ေျမာက္ၿပီးေနာက္မွာေကာ၊ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစကာလ၊ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုစာေလာက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္သည္ ေဒသ၀န္းက်င္မွာ အလားအလာအရွိဆုံး ႏုိင္ငံတစ္ခုဟု ထင္မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရေတာ့၊ အင္း၊ အဲသည္ တုိေတာင္းေသာ ထိုကာလေလးတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဦးေလး ဘႀကီး အရီး အေဒၚေတြ အေတာ္အတန္ ေခါင္းေမာ္ခဲ့ဖူးၾကလိမ့္မည္ ထင္သည္။ ေခါင္းေမာ္သည္ ဆုိတာက ဘ၀င္ျမင့္ကာ ႂကြေစာင္း ႂကြေစာင္း ျဖစ္သည္ဟု မဆုိလုိ။ အမ်ားသူငါၾကား မိမိကုိယ္ကို ယုံၾကည္မႈ ျပည့္၀စြာ ျဖတ္သန္းသြားလာႏုိင္ျခင္း၊ တစ္ပါးသူတုိ႔ ေရွ႕တြင္ တုိးလွ်ဳိးတြန္႔ဆုတ္မႈ ကင္းကာ တန္းတူရည္တူ ဆက္ဆံေပါင္းသင္းႏုိင္ျခင္းမ်ဳိးကို ဆုိလိုတာ ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ တုိေတာင္းေသာ ကာလေလးေနာက္မွာေတာ့ အဲဒါႏွင့္ မႏႈိင္းယွဥ္သာေလာက္ေအာင္ ရွည္လ်ားေသာ၊ ေခါင္းငုံ႔တုိးလွ်ဳိးရေသာ ေခတ္ႀကီးတစ္ခုကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္။ လူတုိင္းကုိ လည္ကုပ္ကုိင္ထားသလုိ ရွည္လ်ား မ်ားျပားေသာ ေျခတံလက္တံမ်ားျဖင့္ ခ်ဳပ္ကုိင္စုိးမုိးသည့္ အာဏာရွင္စနစ္၊ အာဏာရွင္ေခတ္ႀကီး။ အဲသည္ေခတ္ စနစ္ႀကီးေအာက္မွာ အာဏာယႏၲရားထဲ မပါ၀င္သည့္ အုပ္စုိးခံ ျပည္သူမွန္သမွ် ေခါင္းေထာင္၍မရခဲ့။ တစ္ခါတေလ ရဲတင္းသူတုိ႔ ဟုိကသည္က ေခါင္းျပဴလာၾက သျဖင့္၊ ပစ္ခတ္ ႏွိမ္နင္းသည့္အခါမ်ဳိး ဆုိလွ်င္ေတာ့ အားလုံး ျပားျပားေမွာက္။ ၿငိမ္-၀ပ္-ပိ-ျပားေနရေသာ ကာလမ်ား။ အဲသည္အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေခါင္းျပဴဖုိ႔ ေခါင္းေမာ္ဖုိ႔ မဆုိထားႏွင့္၊ ေခါင္းပင္ မေဖာ္ႏုိင္။ ဘယ္အခ်ိန္ကစၿပီး ေခါင္းျပဴသလဲ၊ ေခါင္းေမာ္သလဲ။ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ ေစာေစာက ေျပာသည့္ ေခါင္းျပဴတာ၊ ႏွိပ္ကြပ္ခံရ၍ ေခါင္းငုံ႔ သြားတာေတြ အဖန္ဖန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ နာဂစ္မုန္တုိင္း ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ ပ်က္သေလာက္နီးပါး ျဖစ္သြားၿပီးေနာက္မွာ အရပ္ဘက္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ားအျပား ေပၚလာသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံက ေခါင္းျပဴခြင့္ တစ္စုံတစ္ရာ ဖြင့္လွစ္ လာသည့္ေနာက္္မွာေတာ့ လူသိထင္ရွား တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ လြတ္လပ္မႈကို ရႏုိင္သမွ် အျပည့္အ၀ အသုံးခ်သည့္ သတင္းမီဒီယာသမားမ်ား ေပၚလာသည္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းတြင္ အာဏာရအုပ္စုကို တရား၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္သည့္ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားကလည္း အက်ပ္အတည္းမ်ား ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေအာက္မွာ ေခါင္းမငုံ႔ အ႐ႈံးမေပးဘဲ ျပည္သူလူထုအၾကား ရပ္တည္ ရွင္သန္လာခဲ့ ၾကသည္။ ျပန္ခ်ဳပ္ေသာ္၊ ၿပီးခဲ့ေသာ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလသည္ ျမန္မာေတြ တညီတညာ ျပန္လည္ ေခါင္းေမာ္လာေသာ ကာလဟု ဆုိႏုိင္သည္။ သည္ေနာက္မွာေတာ့၊ ၂၀၁၅ ႏုိ၀င္ဘာ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီကို တစ္ခဲနက္ မဲေပးလုိက္ျခင္းျဖင့္ ျမန္မာလူထု ကုိယ္တုိင္ ျမန္မာေတြ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္မည့္ အခြင့္အလမ္းကို ျပတ္ျပတ္သားသား ရယူခဲ့ၾကတာ၊ ျမန္မာေရာ ကမၻာပါ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ၾကရၿပီ။ ဘာေၾကာင့္ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္မည့္ အခြင့္အလမ္းဟု ဆုိသလဲ။ ျပည္သူေတြ အာဏာပုိင္စုိးေသာေခတ္၏ မုခ္ဦး၀မွာ ေျခခ်လုိက္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ တစ္နည္းေျပာေသာ္၊ ေက်းေတာ္မ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး ဘ၀၊ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ရသည့္ ဘ၀မွ၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ သုိ႔မဟုတ္ တုိင္းျပည္ေရးရာမ်ားကို မိမိတုိ႔ ကုိယ္စား မိမိတုိ႔ဆႏၵႏွင့္အညီ စီမံ ေဆာင္ရြက္ေပး မည့္သူကုိ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ ခန္႔အပ္ႏုိင္၊ မလိုလားလွ်င္ ျဖဳတ္ပယ္ႏုိင္ အသစ္ခန္႔အပ္ႏုိင္သည့္ အာဏာပုိင္စိုးေသာ ဒီမုိကေရစီ လူထုဘ၀သုိ႔ ေျပာင္းလဲ ေရာက္ရွိလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လူထုလက္ထဲ အာဏာ အျပည့္အ၀ ေရာက္ဖို႔ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ ႀကိဳးပမ္းၾကရဦးမည္။ သုိ႔ေသာ္ ဖန္တီးခံ လူထုသက္သက္ကား မဟုတ္ေတာ့။ လြတ္လပ္မႈရွိ၍၊ မိမိ ကံၾကမ္ၼာ မိမိ ဖန္တီးႏုိင္စြမ္းလည္း ရိွေသာသူသည္ လူအမ်ားၾကားမွာ ေခါင္းငုံ႔ေနစရာ မလိုပါ။ ထို႔ေၾကာင့္၊ ငုံ႔ရာမွေမာ့၊ ေမာ့ရာမွ ေမာ္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ေျပာဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္၊ လြတ္လပ္သည္ဆုိရာ၌ အၾကမ္းအားျဖင့္ ႏွစ္ပုိင္းရွိသည္။ ႏုိင္ငံေရးအရ လြတ္လပ္မႈ၊ စီးပြားေရးအရ လြတ္လပ္မႈ။ ဒီမုိကေရစီစနစ္ အေျခခုိင္လွ်င္ လူထုသည္ ႏုိင္ငံေရး အရ လုံး၀ လြတ္လပ္မည္။ စီးပြားေရး လြတ္လပ္မႈ ရရွိရန္အတြက္မူ၊ စီးပြားေရးအရ သူတစ္ပါးအေပၚ မွီခုိေနရေသာ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ လိုသည္။ တုိင္းျပည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ မရွိလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ တစ္ပါးတုိင္းျပည္၏ စီးပြားကုိ မွီခုိေနရမည္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားသည္လည္း စီးပြားေရးအရ လြတ္လပ္ႏုိင္ဦးမည္ မဟုတ္။ အဲဒါဆုိလွ်င္ လြတ္လပ္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံသားမ်ား ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ အာဏာရွင္စနစ္မွ ဒီမုိကေရစီသို႔ ကူးေျပာင္းႏုိင္ခဲ့သည့္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား ဟူ၍ လည္းေကာင္း ၀င့္ႂကြား ဂုဏ္ယူႏုိင္သည့္တုိင္၊ တစ္ဖက္တြင္ နိမ့္က်ဆဲ၊ မွီခုိေနရဆဲ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအျဖစ္ ေခါင္းေမာ္ရန္ အခြင့္မသာဘဲ ရွိေနေပဦးမည္။ ထို႔ေၾကာင့္၊ ေရွ႕ဘက္တြင္ ေျပာစဥ္က ေရြးေကာက္ပြဲ အႏုိင္ရလုိက္သျဖင့္ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္မည့္ အခြင့္အလမ္း ရရွိခဲ့သည္ဟုသာ ဆုိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အဲသည္ “အခြင့္အလမ္း” မွေန၍ တကယ္ ခံစားရသည့္ အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိဖို႔ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ၾကရဦးမည္။ ဒီမုိကေရစီကို ရယူႏုိင္ခဲ့သည့္ ျမန္မာလူထုအေနျဖင့္ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး၊ ယင္းအတြက္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေနေသာ အရာမ်ားကို ရွင္းလင္း ဖယ္ရွား၍၊ ယင္းကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစမည့္ အစီအမံမ်ား ခ်မွတ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလက ျပသခဲ့သည့္ စိတ္ရွည္သည္းခံေသာ၊ အျမင္က်ယ္ေသာ၊ စည္းကမ္းရွိေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ား၊ အျပဳအမူ အေလ့အက်င့္ မ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးထက္သန္မႈမ်ားျဖင့္ တစ္ခဲနက္ ဆက္လက္ ပါ၀င္ တည္ေဆာက္ၾကမွသာလွ်င္ လာမည့္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ျမန္မာေတြ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ ထုိက္တန္စြာ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္သည့္ အေနအထားသုိ႔ ေရာက္ရွိၾကလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါသည္။ ေဖျမင့္ ၄-၁-၂၀၁၆ (ျပည္သူ႔အေရးဂ်ာနယ္၊ အတြဲ - ၂၊ အမွတ္ - ၆၇၊ ေဖျမင့္ေဆာင္းပါးကို ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေဖာ္ျပသည္)