ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ ဂ်ယ္ဂ်ဴကြ်န္းေပၚမွာ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၾကတဲ့ အထူးယဥ္ေက်းမႈတရပ္ အျဖစ္ ဟက္ေညာင့္ လို႔သိၾကတဲ့ ပင္လယ္ေပ်ာ္မိန္းမေတြဟာ မနက္အေစာႀကီး ပင္လယ္ထဲ ဒိုင္ဗင္ထိုးဆင္းၿပီး ပင္လယ္ထြက္ အစားအစာေတြ ရွာေဖြၾကတာပါ။ ဂ်ယ္ဂ်ဴးကြ်န္းေျမာက္ဖက္ကမ္းရိုးတန္းနားမွာ အရိုးခိုက္ေအာင္ ေအးလွတဲ့ ေဆာင္းတြင္း မနက္ ၇ နာရီခြဲေလာက္မွာ ပင္လယ္ေပ်ာ္မိန္းမအဖြဲ႔တဖြဲ႔ကေတာ့ ဒိုင္ဗင္ထိုးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ပုခံုးထက္မွာလည္း အ၀ါေရာင္ ေဘာ္ယာေတြ သယ္လာၿပီး လက္ထဲမွာလည္း ျခင္းေတြ ကိုင္ၿပီးေတာ့ ပင္လယ္ထဲ ၅ မီတာကေန ၁၅ မီတာေလာက္နက္တဲ့ ပင္လယ္ထဲ ဒိုင္ဗင္ထိုးဆင္းၿပီး ပင္လယ္ေရေအာက္ ေက်ာက္တံုးေတြၾကားထဲက အက္ဘလံုးငါးေတြနဲ႔ ပင္လယ္သခြားသီးလို႔ ေခၚတဲ့ ငါးေတြလို ပင္လယ္အစားအစာေတြ ရွာေဖြၾကတာပါ။ သူတို႔ဟာ ပင္လယ္ထဲ ၅ နာရီကေန ၆ နာရီေလာက္ထိ အလုပ္လုပ္ၾကေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီအလုပ္ရဲ႕ စြန္႔စားရတဲ့ လုပ္ငန္းသဘာ၀နဲ႔ ေခတ္မီငါးဖမ္းနည္းေတြ တိုးတက္လာတာေတြ ေၾကာင့္ ပင္လယ္စာ ရွာေဖြသူ ပင္လယ္ေပ်ာ္မိန္းမ ဟက္ေညာက္ေတြ ခုဆို အေတာ္နည္းသြား ပါၿပီ။ ဟက္ေညာက္ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္းထားဖို႔အတြက္ အစိုးရက ကြ်န္းေပၚမွာ ဟက္ေညာက္ျပတိုက္နဲ႔ ဟက္ေညာက္ ပညာေရးကို ရည္ညႊန္းတဲ့ ေက်ာင္းတေက်ာင္း တည္ေဆာက္ေပးထားပါတယ္။ ေတာင္ကိုရီးယားအစိုးရဟာ ဟက္ေညာင့္ယဥ္ေက်းမႈကို ယူနက္စကိုရဲ႕ ထိေတြ႔လို႔ မရႏိုင္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္တခုအျဖစ္ စာရင္းတင္သြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။