မႏၱေလးၿမိဳ႕အနီးနားက တရက္တာ လည္ပတ္စရာ

အကယ္၍ ဒီဇင္ဘာလအတြင္းမွာ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႔ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေနၿပီဆိုရင္ မျဖစ္မေန သြားေရာက္ေလ့လာဖို႔သင့္တဲ့ တရက္တာခရီးစဥ္ အတိုေလးတခုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ အေနာက္ေတာင္ဘက္ မိုင္အနည္းေလာက္အကြာမွာရွိတဲ့ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕ရယ္၊ ခုတေလာ နာမည္ႀကီးေနတဲ့ ေစတီတဆူရယ္နဲ႔ ကမၻာကသိတဲ့အထိကို နာမည္ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ေနရာတေနရာရယ္… ဒါေတြအားလံုးကို တရက္တည္းသြားႏုိင္မယ့္ ခရီးစဥ္ေလးပါ။ အခုလ ၈  ရက္ေန႔က ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ဒီတရက္စာ ခရီးတိုေလးကို စာဖတ္သူေတြအတြက္ ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ က်မတို႔က အေယာက္ ၂၀ အဖြဲ႔ႀကီးလာၾကတာ။ ကားႏွစ္စီးနဲ႔ေပါ့။ မႏၱေလးၿမဳိ႕တြင္း စုရပ္ကေနၿပီး ၇ နာရီမွာ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ အင္း၀ၿမိဳ႕တြင္းကို ၇ နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ၀င္ပါတယ္။ မယ္ႏုအုတ္ေက်ာင္းကိုေတာ့ ၈ နာရီမရွိတရွိ အခ်ိန္မွာ ေရာက္ပါတယ္။ လမ္းမွာ တေယာက္က ကားမူးေနလို႔ နည္းနည္းၾကာသြားေသးတာေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္။ မယ္ႏုအုတ္ေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့ ေစာေနေသးလို႔လား မသိဘူး။ လူတေယာက္မွ မရွိေသးဘူး။ ေရွးေဟာင္းသုေတသနကဖြင့္တဲ့ ႐ုံးခန္းေသးေသးေလးမွာ လမ္းညႊန္စာအုပ္ေလး ၀ယ္ခ်င္လို႔ ၾကည့္ေတာ့ ဖြင့္ေတာ့မဖြင့္ေသးဘူး။ ေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ ေျမာက္ဘက္က်က် ေနရာကေန ေလာ္စပီကာသံႀကီးကေတာ့ အာက်ယ္အာက်ယ္ ထြက္လာတယ္။ အလႉပြဲတခု ရွိပံုရတယ္။ ပါလာတဲ့ အဖြဲ႔သားေတြက အုတ္ေက်ာင္းႀကီးကို ပတ္ၾကည့္ၿပီး ေလ့လာၾကတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြ ႐ုိက္ၾကတယ္။ လာတဲ့အဖြဲ႔ထဲမွာ တခါမွမေရာက္ဘူးေသးသူေတြ ေရာပါတာကိုး။ မယ္ႏုအုတ္ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းထဲကို တဆက္တည္း ဆက္ေလ့လာလိုက္ၾကတယ္။ ဗားကရာေက်ာင္းႀကီးကို ေရာက္တယ္။ ဒီေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့ ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနက ဖြင့္ၿပီမို႔ အင္း၀သမိုင္းစာအုပ္ေလး ၀ယ္ခဲ့တယ္။ ၁၅၀၀ က်ပ္ ေပးရတယ္။ အ၀ါေရာင္ေလး။ သမိုင္းေတြ ေတာ္ေတာ္အစံုပါပါတယ္။ အဖြဲ႔ထဲက တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မ၀ယ္ေတာ့ဘူး၊ မိတၱဴပဲဆြဲမယ္ဆိုၿပီး ေျပာေနၾကသံ သဲ့သဲ့ၾကားရတယ္။ ဗားကရာေက်ာင္းေရွ႕မွာ မုန္႔တီသည္ေလးရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္စားလို႔ေကာင္းတယ္။ တပြဲကို ၃၀၀ ေပးရတယ္။ အညာရန႔ံ လႊမ္းထံုေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အညာအစားအစာ ေတာမုန္႔တီေလးက အရမ္းလိုက္ဖက္လြန္းလွတယ္။ ဗားကရာေက်ာင္းကေန ဆက္ၿပီးေတာ့ ဆင္က်ံဳးခံတပ္ သြားၾကတယ္။ အင္း၀ၿမိဳ႕ ဆင္က်ံဳးရြာမွာ တည္ထားခဲ့တဲ့ ခံတပ္ျဖစ္လို႔ ဆင္က်ံဳးခံတပ္လို႔ အမည္တြင္တာပါ။ ဒီဆင္ကံ်ဳးခံတပ္ကို ဧရာ၀တီျမစ္နဲ႔ ဒု႒၀တီျမစ္တို႔ဆံုရာ အခ်က္အခ်ာက်လွတဲ့ ေနရာမွာ ႀတိဂံပံုသဏၭာန္ တည္ေဆာက္ထားတယ္။ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး လက္ထက္မွာ အီတလီလူမ်ိဳး အင္ဂ်င္နီယာ ကြန္ုမိုတိုက ဦးေဆာင္ၿပီး ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၇၄ ခုႏွစ္မွာပဲ တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္က်ံဳးခံတပ္ၿပီးေတာ့ အင္း၀ၿမိဳ႕ထဲက ျပန္ထြက္ဖို႔ စီစဥ္ၾကပါတယ္။ ျပန္အထြက္မွာ အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းထဲမွာပဲရွိၿပီး ႏုိင္ငံျခားသားေတြ အလာမ်ားတဲ့ ဓာတ္ပံု႐ုိက္လို႔လွတဲ့ ဘုရားတဆူရွိတယ္ဆိုၿပီး အင္း၀ၿမိဳ႕ကိုကြ်မ္းတဲ့ တေယာက္ကေျပာလို႔ ၀င္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ ဘုရားနာမည္က ရတနာဆီမီးဘုရားပါ။ အတြင္းထဲမွာ ထန္းပင္အိုႀကီးေတြရွိတယ္။ ေညာင္ပင္အိုႀကီးရွိတယ္။ ေစတီေဟာင္းတဆူရွိတယ္။ ဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္ အေဟာင္းေတြရွိတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အလာမ်ားတဲ့ ဘုရားလို႔ တန္းၿပီးခန္႔မွန္းႏိုင္တဲ့ ပန္ခ်ီးကားေရာင္းဆိုင္ေလးေတြ ရွိတယ္။ အင္း၀ၿမိဳ႕က ျပန္ထြက္ေတာ့ ၁၁ နာရီရွိၿပီ။ အျပန္မွာ လမ္းႀကံဳတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းဘုရားကို ၀င္ခဲ့တယ္။ ဘုရားပရိ၀ုဏ္ အျပင္ဘက္မွာ ေက်ာက္စိမ္းလက္ေကာက္၊ ဆြဲႀကိဳးေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးေတြက မႈိက်င္းလိုပဲ ပြထေနတယ္။ မုန္႔ဆိုင္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး။ ဆိုင္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ဘုရားထဲ၀င္ခဲ့တယ္။ ဘုရားပရိ၀ုဏ္က က်ဥ္းတယ္။ သနပ္ခါးေသြးတဲ့ ေက်ာက္ျပင္ႀကီးေတြ၊ ေက်ာက္စိမ္းေရကန္ေတြ၊ ဓမၼာ႐ုံေတြ၊ အေဆာက္အဦေတြ အမ်ားႀကီး ပရိ၀ုဏ္အတြင္းမွာ ထည့္သြင္းပါတယ္။ ဒါေတြအကုန္ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးရင္ေတာ့ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ ေရာက္ပါၿပီ။ ဘုရားကို တပတ္ပတ္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ ေစတီတခုလံုးကို တကယ့္ အရည္အေသြးေကာင္း ေက်ာက္စိမ္းေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတာ ၾကက္သီးေတာင္ထမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားပရိ၀ုဏ္က က်ဥ္းတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ေက်ာက္စိမ္းဘုရားက အျပန္မွာေတာ့ ေတာင္သမန္အင္းနဲ႔ ဦးပိန္တံတားကို ၀င္တယ္။ ေန႔လယ္စာစားရင္း ေအးေအးေဆးေဆး နားၾကမယ္ေပါ့။ တံတားေအာက္ေျခနားမွာ ကားရပ္ဖို႔ တုန္႔လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ဆိုင္ေတြက သူတို႔ဆီလာစားၾကဖို႔ သူ႔ဆိုင္ကိုယ့္ဆိုင္ အၿပိဳင္ဆြဲေခၚၾကတယ္။ ကို္ယ္ေတြထဲမွာလည္း သိပ္ေခါင္းစားခ်င္တဲ့သူေတြ မပါဘူး။ ေျခလွမ္း ေလးငါးလွမ္းေလာက္သာ ေလ်ွာက္ရတဲ့ နီးရာဆိုင္ပဲ ၀င္လိုက္ၾကတယ္။ ဆိုင္နာမည္က ပါးခ်ိဳင့္ေလးတဲ့။ ဆိုင္ကလူေတြထဲမွာ လိုက္ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း ပါးခ်ိဳင့္ပါသူ တဦးမွ မေတြ႔ရပါဘူး။ ဒီဆိုင္မွာပဲ ထမင္းဆီဆမ္းနဲ႔ ဆိတ္သားေထာင္း၊ အေၾကာ္စံု၊ လက္ဖက္သုပ္ေတြ မွာစားၾကတယ္္။ စားၿပီး ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ဆုိင္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေက်ာက္ခ်ထိုင္နားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ တံတားေပၚတက္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ေတြက ေလွစီးၾကတယ္။ ႏွစ္နာရီခြဲေလာက္မွာေတာ့ ဦးပိန္တံတားက ျပန္ထြက္လာၾကတယ္။ ေတာင္သမန္အင္းရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ေတာင္ေလးလံုးလို႔ အမည္ရတဲ့ သမိုင္း၀င္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲကို ၀င္ေလ့လာၾကတယ္။ ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းမွာေတာ့ အမွတ္တရသစ္ပင္ေတြ၊ ေက်ာက္တံုးေတြ၊ အမွတ္တရ ေရခ်မ္းစင္ေလးေတြကို တစုတစည္းတည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ စာေရးဆရာႀကီး ျမသန္းတင့္၊ ကဗ်ာဆရာႀကီး တင္မိုး၊ သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္၊ ကဗ်ာဆရာႀကီး ၾကည္ေအာင္တို႔အတြက္ အမွတ္တရေက်ာက္တံုးေတြ ရွိတယ္။ စက်င္ေက်ာက္ျဖဴျဖဴ အတံုးႀကီးေတြေပၚမွာ ေက်ာက္ထက္အကၡရာေတြ တင္ထားၾကတာပါ။ ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ေလာကသရဖူ ဘုရားရင္ျပင္မွာေတာ့ စာေပအသိုင္းအ၀ိုင္းက နာမည္ေက်ာ္ၾကားသူေတြရဲ႕ အမည္ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ေနာက္မွီပါတဲ့ ကြန္ကရစ္ ခံုတန္းရွည္ေလးေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ စာေရးဆရာႀကီး မဟာေဆြ၊ ေငြဥေဒါင္း၊ ေဒၚခင္ႏွင္းယု အစရွိသူေတြ အမွတ္တရ ခံုတန္းရွည္ေတြပါတယ္။ အားလံုးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕စုရပ္ကို ျပန္ခဲ့ၾကပါၿပီ။ ညေနသံုးနာရီမွာ ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းကေန ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကတာပါ။ ၿမိဳ႕တြင္းစုရပ္ကုိ ေလးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ေရာက္တယ္။ အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ေက်ာက္စိမ္းေစတီ၊ ဦးပိန္တံတား၊ ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္း စတဲ့ ေနရာအစံုကို တရက္အတြင္း စံုစံုလင္လင္ ေလ့လာခြင့္ရတာေၾကာင့္ ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ တရက္တာခရီးစဥ္အတိုေလး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ‘အစားေကာင္းစားရရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ခင္မင္လွတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို လက္တို႔ပါ’ ဆိုသလိုပဲ အခုခရီးစဥ္ေလးကလည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ အက်ိဳးရွိလြန္းလွလို႔ ခင္မင္ရတဲ့ စာဖတ္သူေတြကို သတိတရနဲ႔ လက္တို႔လိုက္ရပါတယ္။ ေအးမြန္ရာျပည့္  

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up