ႀကီး ၅ ႀကီးရဲ႕ခရီးစဥ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔ သြားတာျဖစ္တယ္ – ဗိုလ္မႉးႀကီး ခြန္ဥကၠာ

ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႔က Wang Tarn Resort မွာ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔ကေန ၂၄ ရက္ေန႔ထိ ေလးရက္ၾကာ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းကေန တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းငါးဖြဲ႔ကေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေနျပည္ေတာ္မွာ သမၼတ၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တို႔နဲ႔ေတြ႔ဆုံၿပီး တႏိုင္ငံလုံးပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ (အန္စီေအ) လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ေအာင္ အၿပီးသတ္ညိႇႏိႈင္းဖို႔ တာ၀န္ေပးပါတယ္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရုံး၊ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔၊ ကရင္နီအမ်ဳိးသားတိုးတက္ေရးပါတီ၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီနဲ႔ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရးပါတီက ေခါင္းေဆာင္ငါးဦးနဲ႔အတူ အဆင့္ျမင့္ညိႇႏိႈင္းေရးအဖြဲ႔က ေခါင္းေဆာင္သုံးဦးလည္း လိုက္ပါသြားမွာျဖစ္ၿပီး  ခရီးစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏွစ္ဘက္ ညိႇႏိႈင္းေနပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ေတြအၾကား အန္စီေအ စာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္ေတြ အနက္ လက္မွတ္ထိုးမယ့္အေရအတြက္တခုသာ ကြဲလြဲၿပီးက်န္အခ်က္ အကုန္လုံးကို ဒီလဆန္း ၇ ရက္ေန႔မွာသေဘာတူခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ဒီအခ်က္ဟာလည္း အဓိက ညိႇႏိႈင္းရမယ့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းကို တက္ေရာက္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔က ဗိုလ္မႉးႀကီး ခြန္ဥကၠာကို ေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး ခန္းမမွာ လူေတြ႔ ေမးျမန္းထားပါတယ္။  ေနျပည္ေတာ္ကို သြားမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ငါးဦး ဆိုတာ ဘယ္သူေတြ ပါသလဲ၊၊ ခရီးစဥ္က ေနျပည္ေတာ္ခရီးစဥ္ပါ။ ေနျပည္ေတာ္မွာရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုအႀကီးအကဲေတြေပါ့။ သမၼတႀကီးအပါအ၀င္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္လို ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ဳိးနဲ႔ တန္းတူရည္တူ သြားေရာက္ေတြ႔ဆုံတဲ့ပဲြပါ။ အဓိကကေတာ့ ပုဂိၢိဳလ္ ၅ ဦးထက္စာရင္ က်ေနာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္တာကေတာ့ the big five ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသား EAO (တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အဖြ႔ဲအစည္းမ်ား) ထဲမွာ ႀကီး ၅ ႀကီးေပါ့။ အဖြဲ႔အစည္းႀကီး ၅ ခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို စုစည္းၿပီးေတာ့ သြားမယ့္အဖြဲ႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းႀကီး ၅ ခုကေတာ့ ေကအုိင္အို၊ ေကအဲန္ယူ၊ ေကအဲန္ပီပီ၊ အက္စ္အက္စ္ပီပီနဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အမ္အန္အက္စ္ပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔အစည္းႀကီး ၅ ခု ေခါင္းေဆာင္ေတြက အေတြ႔အၾကဳံ ရင့္က်က္တယ္။ အေမွ်ာ္အျမင္တရား ျပည့္စုံတယ္။ ဆင္ျခင္တုံတရားရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြက တိုင္းရင္းသားအားလုံးရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ ျပည္ေထာင္စုအႀကီးအကဲမ်ားနဲ႔ ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးႏိုင္ဖို႔၊ ေလာေလာဆယ္ဆယ္ ရွိေနတဲ့ အန္စီေအ အၿပီးသတ္အေခ်ာကိုင္ၿပီးေတာ့ အန္စီေအအေပၚမွာ အဆင့္တဆင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အႀကီးအကဲမ်ားဆီမွာ သြားေရာက္ေတြ႔ဆုံျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတြ႔ဆုံမႈကလည္း ယုံၾကည္မႈကုိ တုိးျမႇင့္တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ၊ ခ်စ္ၾကည္မႈ၊ အျပန္အလွန္အသိအမွတ္ျပဳမႈေတြလည္း ပိုရလာမယ္။ အဲဒီေပၚမွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအခ်င္းခ်င္း ယုံၾကည္မႈရတဲ့အေပၚမွာ အန္စီေအအဆင့္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔က အလြယ္တကူျဖစ္သြားမယ္လို႔ ယုံၾကည္လို႔ ဒီခရီးစဥ္ကို စီစဥ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔တေတြကို လုပ္ပိုင္ခြင့္က ဘယ္ေလာက္ေပးလုိက္သလဲ၊၊  အပစ္ရပ္စဲၾကမယ့္ ကိစၥကို ဘယ္လုိ သေဘာတူလိုက္သလဲ။ အပစ္ရပ္တဲ့ကိစၥကုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္ဆယ္အရွိအေနမွာေတာ့ သေဘာတူထားၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ထပ္အေရးဆိုစရာေလးေတြေတာ့ ပါတယ္။ ဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေတြဆီမွာ အနာဂတ္အတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္၊ ျပည္ေထာင္စု အႀကီးအကဲေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ အာသီသရွိတယ္၊ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ဖို႔ရွိတယ္၊ ဒီ အန္စီေအကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲသြားမယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အဲဒီ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို အၿပီးသတ္မလုပ္ခင္မွာ အေရးဆုိစရာေလးေတြ၊ ညိႇစရာေလးေတြ၊ သမၼတႀကီးဆီက ေမတၱာ၊ ဂရုဏာေရွ႕ထားၿပီးေတာ့၊ သမၼတႀကီးကေနၿပီးေတာ့ လိုက္ေလ်ာခြင့္ ျပဳႏိုင္တဲ့ ကိစၥေလးေတြကို တင္ျပေမတၱာရပ္ခံသြားဖို႔လည္းရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ အေျခအေနေလးေတြကို အကုန္လုံးေခ်ာေမြ႔စြာနဲ႔ ျဖတ္သန္းၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ၊ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြအျမင္က တိုင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆုံး တူညီမႈေတြ ရမယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။” လက္မွတ္မထိုးဘဲ က်န္ေနတဲ့ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေရာ ဘယ္လို သေဘာထားရွိၾကသလဲ။ (မွတ္ခ်က္။         ။ အစိုးရဘက္ကေတာ့ ပေလာင္ တအာင္းအမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔၊ ရကၡဳိင့္ တပ္မေတာ္၊ ျမန္မာအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (ကုိးကန္႔တပ္မေတာ္)၊ လားဟူ ဒီမိုကရက္တစ္ အစည္းအ႐ုံး၊ ၀အမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ရခိုင္အမ်ိဳးသားေကာင္စီ ၆ ဖြဲ႔ကို ပါ၀င္လက္မွတ္ေရးထိုးဖို႔ ထည့္သြင္း သတ္မွတ္ထားျခင္း မရွိပါဘူး။) က်န္တဲ့အဖြဲ႔ဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ခ်န္ထားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အစိုးရဘက္က ခ်န္လို႔ က်န္ခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။ အစိုးရဘက္က ခ်န္တဲ့ေနရာမွာလည္း သူတို႔ရဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္၊ သူတို႔ရဲ႕ သေဘာထားေတြကရွိေတာ့ တဖက္ကို တဖက္ မ်က္ႏွာနာေအာင္၊ မ်က္ႏွာပ်က္ေအာင္ အတင္းအက်ပ္ေတာင္းဆိုဖို႔လည္း ခက္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ညိႇႏိႈင္းရမယ္ဆိုတာ ရွိေတာ့ အစိုးရဖက္က လက္မခံေသးတဲ့အဖြဲ႔ေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ပါလာႏိုင္ေအာင္ ညိႇႏိႈင္းႏိုင္မလဲဆိုတဲ့ဟာက က်ေနာ္တို႔ိ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားရဲ႕တာ၀န္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ ဘယ္သူ႔မွခ်န္မယ့္ေခါင္းေဆာင္ မရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္ တဖက္က ကိုယ့္ရဲ႕ေဆြးေႏြးဖက္က လက္ခံလာႏိုင္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေဆြးေႏြးဖက္က အခက္အခဲကုိလည္း နားလည္ဖို႔၊ အျပန္အလွန္ညိႇဖို႔ လိုပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆြးေႏြးဖက္က လက္မခံႏိုင္ေသးဘူးဆိုေပမယ့္လည္း အဲဒီက်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြ အတြက္ ထိခိုုက္နစ္နာမႈမရွိေအာင္ေတာ့ အားလုံးက ၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြ ထိခိုုက္နစ္နာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းရင္းသား ထိပ္သီး ေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္းပဲ စိတ္ေကာင္းမွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအေပၚမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားကလည္းပဲ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြကို ထိခိုက္နစ္နာေစတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ၊ အေျခအေနေတြကိုလည္း ဟန္႔တား တားဆီးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတာ့ ရွိထားပါတယ္။ အဲသလို လက္မခံႏုိင္ေသးတဲ့အဖြဲ႔ေတြကို ထိခုိက္နစ္နာမႈလည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ မရွိေစဘူးလို႔ လူႀကီးေတြကိုယ္တိုင္ အာမခံခ်က္ေတြရလာရင္ေတာ့ အန္စီေအဟာ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ အန္စီေအမွာ ပါ၀င္လက္မွတ္ထိုးဖို႔ အစိုးရဘက္က လက္မခံေသးတဲ့ ေျခာက္ဖြဲ႔အနက္ ကိုးကန္႔တပ္ဖြဲ႔ကိုေတာ့ အစိုးရဘက္က တူးတူးခါးခါးကို လက္မခံတာေတြ႔ရတယ္။ အစိုးရက ခ်န္ထားမယ္ဆိုတဲ့ ဒီေျခာက္ဖြဲ႔က အန္စီေအကို လက္မွတ္မထိုးရင္ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ေရးဆြဲေရး၊ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ သူတို႔ရဲ႕ အခန္းက႑က ရွိဦးမလား။ ေပ်ာက္သြားမလား။ ဘယ္လုိရွိပါသလဲ။ သူတို႔အခန္းက႑က ပိုၿပီးေတာ့ ရွိလာမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို တခ်ဳိ႕အဖြဲ႔အစည္းေတြက လက္နက္ကိုင္စုဖြဲ႕မႈ ပီပီျပင္ျပင္မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအရ မိမိလူမ်ဳိး၊ မိမိအဖြဲ႔ကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္ဖို႔က ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြမွာ တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ ပါ၀င္လာႏိုင္ဖို႔ဆိုတာက အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။ သူတို႔အတြက္ ဒီအခြင့္အေရးဟာ လက္လႊတ္ဆုံး႐ႈံးလို႔ မရပါဘူး။ သူတို႔လည္း ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စစ္ေရးအျမင္၊ စစ္ေရးက႑၊ စစ္ေျမျပင္ အေျခအေနနဲ႔ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပဋိပကၡလုံး၀မရွိခဲ့ဖူးတဲ့အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ စစ္ေရးက႑ျဖစ္တဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုတဲ့စာခ်ဳပ္မွာေတာ့၊ စစ္ေရးက႑မွာေတာ့ ပါ၀င္မႈ က်န္ရင္လည္း က်န္ႏိုင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ပတ္သက္မႈ မရွိခဲ့လို႔ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရးကိစၥမွာေတာ့ က်န္လို႔မျဖစ္ဘူး။ လုံး၀မျဖစ္ဘူး။ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူက ႏိုင္ငံေရးကိစၥမွာ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္လို႔ သုံးသပ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြမွာ မျဖစ္မေနပါဖို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းမႈျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကို ဦးတည္ၾကိဳးပမ္း သြားမယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာရဲပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားထိပ္သီးအစည္းအေ၀းမွာ DDR/SSR ဆိုတဲ့ အန္စီေအ လက္မွတ္ထိုး အၿပီးေနာက္ပိုင္း ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရမယ့္အခ်က္ေတြေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီကိစၥေတြမွာ အေၾကအလည္ကို ညိႇႏိႈင္းၾကတယ္မဟုတ္လား။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ ဘယ္လုိအေျဖထြက္သလဲ ခင္ဗ်။  (မွတ္ခ်က္။ ။Disarmament, Demobilization, and Reintegration (DDR)   လက္နက္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ တပ္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးနဲ႔ Security Sector Reform (SSR) လုံျခဳံေရးက႑ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး) က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ DDR/SSR သို႔တည္းမဟုတ္ SSR/DDR ကိစၥကို အန္စီေအစာခ်ဳပ္ထဲက ျပဌာန္းခ်က္အတိုင္းပဲ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ္တြယ္တယ္ခင္ဗ်။ အန္စီေအစာခ်ဳပ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေျပာထားသလဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲအဆင့္ဆင့္က်င္းပျခင္းဆိုတာရွိေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲအဆင့္ဆင့္က်င္းပတဲ့ေနရာမွာ သူ႔ကို အာဂ်င္တာ တခုအေနနဲ႔ ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးဖို႔ရွိတယ္။ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈ မရွိဘူး။ အေကာင္အထည္ေဖာ္တာ ကေတာ့  ေနာက္ဆုံး ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံႀကီးၿပီးလုိ႔ရရွိတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အေပၚမွာေတာ့ SSR/DDR ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားမယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာမွ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲၾကာျမင့္တဲ့ ၃ ႏွစ္၊ ၅ ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကာလမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ျပဳလုပ္ႏို္င္ဖို႔ ကိုင္စြဲတဲ့လက္နက္နဲ႔ ကိုုယ့္နယ္ေျမ၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့နယ္ေျမမွာ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့နယ္ေျမမွာ ေအးေအးေဆးေဆးေနၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမွာ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးျခင္းသာ တိုင္းျပည္ အတြက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္တယ္။ SSR/DDR ကို အန္စီေအထိုးၿပီးတာနဲ႔ အေဆာတလ်င္လုပ္ဖို႔ လုံး၀ စာခ်ဳပ္ထဲမွာ မပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔က စာခ်ဳပ္ကိုပဲ အတည္ျပဳတဲ့အခါက်ေတာ့ စာခ်ဳပ္နဲ႔မတူတဲ့ ေျပာဆိုခ်က္ေတြ၊ တင္ျပခ်က္ေတြဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အက်ဳံးမ၀င္ဘူးေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ ဘက္က ၾကည့္ရင္ အက်ဳံးမ၀င္ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရတာေပါ့။  ေနျပည္ေတာ္ကို ဘယ္ေတာ့သြားႏိုင္မလဲ။ ေနျပည္ေတာ္ကို သြားဖို႔က တဖက္ကေတာ့ ဒီ ၂၈ ရက္ေန႔ေနာက္ဆုံးထားၿပီးေတာ့လာဖို႔ ကမ္းလွမ္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဘက္က လူႀကီးေတြကေတာ့ စက္တင္ဘာလဆန္းေက်ာ္မွ ျဖစ္ႏိုင္မယ္လို႔ အဲဒီႏွစ္ခုကေတာ့ ညိႇလို႔ မရေသးဘူး။ ၁ ရက္၊ ၂ ရက္ေက်ာ္မွ ေနျပည္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ အားလပ္တဲ့အခ်ိန္၊ ႏိုင္ငံျခားသြားမယ့္ခရီးစဥ္ေတြ အစီအစဥ္က ဆြဲထားၿပီးသားဆိုေတာ့ ဖ်က္ဖို႔လည္းခက္တယ္ သူတို႔ဘက္ကလည္း။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အစီအစဥ္ကို ႏွစ္ဖက္ညိႇႏိႈင္းၿပီးေတာ့ ရက္သတ္မွတ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စက္တင္ဘာလဆန္းအထိေတာ့ အခ်ိန္ေတာ့ ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ခန္႔မွန္းတာေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္ခုခ်ိန္ထိေတာ့ ဒီက ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ဟိုကို မေျပာရေသးေတာ့ ႀကိဳေျပာလို႔ေတာ့ မရဘူး။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႔မွာ ေလးရက္ၾကာ ထိပ္သီးေဆြးေႏြးပြဲၿပီးဆုံးခဲ့ၿပီ၊ အန္ကယ္တို႔ ခ်င္းမိုင္မွာ အလားတူထပ္ဆုံၾကဖို႔ အေျခအေနရွိလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေနျပည္ေတာ္မွာပဲ ကိစၥ၀ိစၥအၿပီးသတ္ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ကို အဆုံးသတ္ေစမယ့္ အန္စီေအကို လက္မွတ္ထုိးႏို္င္ေတာ့မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္လား။ အဲဒါ ဘယ္သူ႔ေပၚမွာ မူတည္လဲ။ အခ်ဳပ္ေျပာျပပါလား။ ဟုတ္ကဲ့၊ ခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ ေျပာလို႔ရွိရင္ေတာ့ အခု ထိပ္သီးကိုယ္စားလွယ္ေတြ သြားတာက အဆင့္ျမင့္ကိုယ္စားလွယ္က အလုပ္မၿပီးလို႔ အလုပ္အၿပီးသတ္ဖို႔ သြားတာျဖစ္တယ္။ အလုပ္အၿပီးသတ္ဖို႔သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ ထိပ္သီးကိုယ္စားလွယ္ေတြကေန အန္စီေအအၿပီးသတ္ဖို႔လုပ္မွာျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ လက္မွတ္ထိုးေရးဆိုတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကေတာ့ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတခုခ်င္း၊ တခုခ်င္းက ညီညြတ္ဖို႔လိုတယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႔ထိုးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ တစုတေပါင္းတည္းျဖစ္ဖို႔လိုတယ္။ အဲဒီ ၂ ခ်က္ကို ျပန္ညိႇရမယ္။ ဆုံးျဖတ္တာေတာ့ တဖဲြ႔ခ်င္းဆုံးျဖတ္တယ္။ ထိုးတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ အစုအဖြ႔ဲနဲ႔ထိုးမယ္။ အဲဒီအစုအဖြဲ႕ကိုလည္း က်ေနာ္တို႔က ျပန္ၿပီးေတာ့ စုစည္းရဦးမယ္ဆိုေတာ့ အခုသြားတဲ့ဟာ ကေတာ့ လက္မွတ္ထိုးဖို႔သြားတာမဟုတ္ဘူး။ လက္မွတ္ထိုးႏိုင္ေအာင္ အၿပီးသတ္ အစီအစဥ္ သြားဆဲြတာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္မွတ္ထိုးပြဲက သပ္သပ္တပြဲ စီစဥ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ဒီလက္မွတ္ထိုးပဲြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ တဖြဲ႔ခ်င္း၊ ႏွစ္ဖြဲ႔ခ်င္းထိုးမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ စုထားတဲ့အစုအဖြဲ႔အေနနဲ႔ ထိုးမွာျဖစ္သလို က်န္တဲ့အဖြဲ႔ထဲကလည္း ရႏိုင္သေလာက္ပါေအာင္ ဆြဲၿပီးေတာ့လည္း ထိုးမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ္လြတ္ရုန္းၿပီးထိုးတာတို႔ ကိုယ့္လူကိုယ္ခ်န္ထားၿပီးထိုးတာတို႔ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္၊ ပိုၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို တက္လွမ္းႏိုင္ေအာင္ ထိုးမယ္ဆိုရင္ အစုအဖြဲ႔လိုက္ထုိးဖို႔အေၾကာင္းပဲရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္အဲသလို တင္ျပခ်င္တယ္။ တျခား ဘာမ်ား ထူျခားၿပီး စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတာ ေျပာဖို႔ က်န္ေသးသလဲခင္ဗ်။ က်ေနာ္ျမင္တာကေတာ့ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔ႀကီး ၅ ဖြဲ႔က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ သြားတဲ့ခရီးစဥ္က တကယ္ေတာ့ ျပည္ေထာင္စုကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔၊ ျပည္ေထာင္စုကို ခ်စ္ျမတ္ႏို္းလို႔ သြားတာပဲျဖစ္တယ္။ ဒီျပည္ေထာင္စု ျပဳိကြဲသြားမွာေၾကာက္လို႔ ျပည္ေထာင္စုအထဲမွာ အတူတူေနႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းရွာဖို႔သြားတာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္၊ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အေျခအေနအမွန္ကုိ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ အခုလက္ရွိတည္ဆဲအစိုးရ၊ တည္ဆဲတပ္အႀကီးအကဲေတြနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေရွ႕ေရးကံၾကမၼာကို ပူးတြဲၿပီးေတာ့ တန္းတူရည္တူ ပါ၀င္ၿပီးေတာ့ ဆုံးျဖတ္သြားႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြ ရလာႏို္င္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္ ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up